სალაღობო
ლექსის წერა და წაკთხვა
ვეღარაფრით გავბედე,
როცა ვხედავ მოელვარე
პოეტურ კვეს-აბედებს,
აგერ პოეზიის მეფე
ზევით ხოხობს მიაფრენს,
ვითღა დავწერ უფრთო სტრიქონთ,
უნაიროთ, იაფებს.
ბუმბულიც კი აუშლია,
ზურგს უმშვენებს ხოხობი,
სიყვარული ნაღდი არის,
განა ჭორი ორღობის.
მათი თავგანწირვის მომსწრემ,
ლექსი სულ სხვას მივანდე,
თუღა დავწერ, - მათ საქებარ
მონოლოგს და ტირადებს.
მაია დიაკონიძე
13.11.2024 წელი
No comments:
Post a Comment