სახუმარო
კალანდაა და ერთ ამბავს მოგიყვებით გურულების ისტორიებიდან:
ჩემს ახლობლებლებს წლების წინ ბლომად საქონელი ჰყავდათ და ერთ საღამოს ძროხები არ მოვიდნენ სახლში. ცოლ-ქმარი წავიდა საძებნელად, ეძებეს, ეძებეს, მოიარეს ახლომახლო ტყე-ღრე, როგორც იქნა, იპოვეს და შუაღამეზე შემორეკეს ეზოში. დააბინავეს. თვითონ დაღლილ-დაქანცულები საწოლებზე მიეყარნენ და ათი წუთის დაძინებულზე შემოვარდა პატივცემულის ძმა ყვირილით: -გაიღვიძეთ, თქვე ზარმაცებო, შუადღეა, თქვენ გძინავთ, საქონელი დაგრჩენიათ ეზოში და გარეთ გადავრეკეო. წამოხტა ცოლ-ქმარი, გაიხედეს გარეთ, თეფშივით გადაშლილი ბადრი მთვარე დაჰნათის ქვეყანას, ბრწყინავს, კაშკაშებს.
ძმას იმ ღამით კარგად დაულევია, გამოღვიძებია, ჰგონებია მზე ანათებს, აგერ საქონელი ისევ ეზოშია, გადაურეკია ახალმოყვანილი ისევ ჭიშკრის გადაღმა, ძმას ,,მიეხმარა". ძლივს ასწრებდა, ისე გადაირია საქონლის პატრონი.
ასე იყო ეს ამბავი.
No comments:
Post a Comment