ახლაც ვფურცლავ (მამას!)

ახლაც ვფურცლავ...

ახლაც ვფურცლავ ჩანაწერებს მამისებს,

ვეფერები ბურთულიან კალამს,

ვიცი, ცრემლი თვალის გუგებს ამივსებს,

სული ძვირფას მოგონებებს მალავს.

დამიტოვა ფანტაზიის უნარი,

ტყე-ჭალაში მოსეირნე ბავშვის,

ახლა მეც ვგრძნობ მამაჩემის გუმანით,

ქარი ღრუბლებს საწვიმრად რომ აშლის.

გვთხოვა ბოლოს, გამიშვითო დედასთან,

დარდისაგან ფიქრი გაგვითეთრა,

დაესიზმრა ჩვენი ხარი ქედანა,

მასზე მსხდარი ბებო-პაპა ერთად.

მაია დიაკონიძე

21.06.2026 წელი