არსააქაო პირი აქვთ!

არსააქაო პირი აქვთ!

შხეფმარგალიტებს ესროდა

მდინარე, კლდეებს ნისლიანს,

ასხლეტილები იქიდან

გაღმა-გამოღმა ცვივიან.

გაბრწყინდებიან ელვებში,

როგორც წვიმები ტირიან,

მყინვარად იქცნენ გერგეტის,

არსააქაო პირი აქვთ.

მაია დიაკონიძე

24.02.2026 წელი

გაზაფხული

      გაზაფხული

სულ მალე კვირტის მოისხამს სამოსს

ხეები, პეპლის იქნება ცვენა,

და ნაკადული, უნდა აამოს,

შეუერთდება მდინარის ვენას.

სისხლს მისცემს მჩქეფარს,

ვით იარალი,

შენც დაესწრები მეგობრის სუფრას,

შემოსძახებ კვლავ: ,,იარი-არალი",

ეწვევი ფერად ყვავილთა უღრანს.

მაია დიაკონიძე

25.02.2026 წელი

დეზებიანი მამალი (საბავშვო)

  – რად ატარებ, მამალო, 

დეზებს, როგორც აბჯარს?! -

ეკითხება თოკუნა 

მამალს ხეზე დამჯდარს.

- მოვეჭიდო ხომ უნდა

მტერს, ჩავასო ნისკარტი,

,,ყიყლიყოსაც", გგონიათ,

გასართობად ვიძახი?!

თქვა და ახტა მამალი,

ჩაეჭიდა ღოლოს,

სანამ დაიყივლებდა,

მელამ მოფცქვნა ბოლო.

- 

- 

სიყვარულისთვის დავიბადეთ

მაგრამ რად გინდა?!

სიყვარულისთვის დავიბადეთ,

მაგრამ რად გინდა?!

სიძულვილსა და ავის ქმნაში

ვატარებთ დღეებს.

ნეტავ ვიწყებდე ამ ცხოვრებას

ისევ თავიდან,

ჩემი ბავშვობის კოხტა სახლი

კვლავ თვალწინ მედგეს.

პაპა ვაზის ძირს ჩასცქეროდეს,

ვით ციდან მშველელს,

ბებია ჩირის დიდ-დიდ ასხმებს

ჰკიდებდეს ძელზე,

მზე, ალიონზე ამოსული,

გორაკზე შედგეს

და ღვთივკურთევად მომევლინოს

გრაალის მძებნელს.

მაია დიაკონიძე

22.02.2026 წელი

სახუმარო

ერთმანეთს რომ სულ აქებენ 

ზოგიერთი პოეტები,

ერთი მკითხეთ, თუ რამ სცხიათ,

ბაირონის, გოეთესი,

ჰგონიათ, რომ გააოცეს, 

ჰეგელ-შოპენჰაუერი,

ის დრო არის, დავიხალო,

შუბლში ტყვია მაუზერის.

უცნაური ამბავი (საბავშვო)

 

უცნაური ამბავი

 

დააჩერდა გელა გლობუსს,

ატრიალა დიდხანს,

- ჩვენ სად ვცხოვრობთ, დიდედაო,-

ბებოს ბევრჯერ ჰკითხა.

 

ბებოს მისთვის არ ეცალა,

უმზადებდა სადილს,

გელას მურა დაეხმარა,

შავ ზღვას დაჰკრა თათი.

ვეღარ ვსაზღვრავ მერიდიანს

 ჩამომფერთხა ჟამმმა წლები,

დამიმძიმდა თითქოს სული,

სარკოფაგში ძალით ვწვები,

ვით ცხოვრებაგარდასული,

სურვილები ვერ მიდიან,

მოვხვდები კი მაღლა ღმერთთან?!

ვეღარ ვსაზღვრავ მერიდიანს,

ვერ ვთქვი, ის რაც უნდა მეთქვა.