სხივებში ვლანდავ!

სხივებში ვლანდავ პატარა წყაროს,

ჩაჰკიდებია ზურმუხტის ველებს,

ყვავილ-ბალახი რომ გაახაროს,

არ ივიწყებს იმ სიმღერებს ძველებს.

მირაკრაკებს და კისკისით ართობს

კლდეებს, მაცქერალთ შორით და  შორით,

მობრუნებულო სოფელში მგზავრო,

შენ დაულოცე სილაღე ორბის.

მუხლმოყრით დავდგები ! ავტ. ელგუჯა ციგროშვილი

 მუხლმოყრით დავდგები !

1 . სამყარო რომ შექმნა ,~

მადლობა ამისთვის ...

ვიწამე , ვადიდე და

მიყვარს უფალი !

განმაწყო დღისთვის და

განმაწყო ღამისთვის ,

თან ნება მარგუნა

მე თავისუფალი .

2 . სულ სასუფევლისკენ

სავალ გზებს ვიკეთებ ,

არ მსურს დავიგროვო

მე ქვეყნის ვალები ...

მაგრამ არ გამომდის

სულ მარტო სიკეთე ,~

ხანდახან ცოდვისკენ

გამირბის თვალები .

3 . გოლგოთის მწვერვალი ,

ჯერ კიდევ მაღლაა ,

ზეციდან სხივებად

გადმოდის იმედი ...

ჩემს თავს შევუძახებ :

,, ჯერ რა დროს დაღლაა !"

თუკი პირნათელი

ბოლოს ვერ მივედი .

4 . სხვებივით

ტვირთმძიმედ

ვატარებ თავის ჯვარს ,

ეს ჩემი ცოდვები ,

ზედ არის დაკრული ...

ვეღარ ვუმკლავდები

მოსეულ ფიქრის ჯარს ,

არ მინდა , ცოდვებზე

რომ ვიყო გაკრული .

5 . კარგობას არ ნიშნავს ,

თუ სხვაზე კარგი ვარ ,

უფლის თვალს

გულისთქმას

ვინ გამოაპარებს ...

თუ მარტო ჩემთვის ვარ ,

მოყვასს არ ვარგივარ ,

დიდ ცოდვებს

გვერდს ვუვლი და

ვცოდავ პატარებს,

6 . მაინც ცოდვილი ვარ ,

გულს ვავსებ ყვედრებით ,

ვყოფილვარ ყრუ ~ მუნჯი ,

ვყოფილვარ უთვალო ...

მუხლმოყრით დავდგები

უფლის წინ ვედრებით : ~

,, თვალნი გონებისა

განმიხვენ , უ ფ ა ლ ო ! "

ელგუჯა ციგროშვილი .

ქ . თესალონიკი .

03 . 08 . 2012 წელი .

სიყვარული მოკვდა, ქალბატონო! ,,l’amore è morto, Donna!" (იტალ.)

სიყვარული მოკვდა, ქალბატონო!

 ,,l’amore è morto, Donna!"

თუ გრძნობა ფართხალებს ოდნავ,

რით გააცოცხლებ მკვდარს?!

,,l’amore è morto, Donna",

თამამად უნდა თქვა.

თამამად შეხედე თვალებში,

არავინ გატანს ძალს,

,,l’amore è morto, Donna",

თამამად უნდა თქვა.

სიმართლე უყვარს სიყვარულს,

ისე ვერ გაშლის ფრთას,

,,l’amore è morto, Donna",

თამამად უნდა თქვა.

მაია დიაკონიძე

25.02.2026 წელი

სახუმარო

სახუმარო

ქალმა კაბა გაიხადა,

უსარგებლოდ კი არ დარჩა,

აგერ კაცი მოაბიჯებს,

მას ჩაუცვამს იგი კაბა.

აღარც ცხენი, აღარც ჯორი,

ვიღასა ჰყავს ხარ-კამეჩი,

მიწას ჰყიდის ქართულს კაცი,

სახლს ჰკიდია ანჯამები..

საშოვნელზე დადის ქალი,

მოხუცს უვლის უცხოეთში,

ამანათებს აქეთ გზავნის,

თავად რჩება უქონელი..

ქალმა კაბა გაიხადა,

უსარგებლოდ კი არ დარჩა,

აგერ კაცი მოაბიჯებს,

მას ჩაუცვამს იგი კაბა.

მაია დიაკონიძე

26.02.2026 წელი

არსააქაო პირი აქვთ!

არსააქაო პირი აქვთ!

შხეფმარგალიტებს ესროდა

მდინარე, კლდეებს ნისლიანს,

ასხლეტილები იქიდან

გაღმა-გამოღმა ცვივიან.

გაბრწყინდებიან ელვებში,

როგორც წვიმები ტირიან,

მყინვარად იქცნენ გერგეტის,

არსააქაო პირი აქვთ.

მაია დიაკონიძე

24.02.2026 წელი

გაზაფხული

      გაზაფხული

სულ მალე კვირტის მოისხამს სამოსს

ხეები, პეპლის იქნება ცვენა,

და ნაკადული, უნდა აამოს,

შეუერთდება მდინარის ვენას.

სისხლს მისცემს მჩქეფარს,

ვით იარალი,

შენც დაესწრები მეგობრის სუფრას,

შემოსძახებ კვლავ: ,,იარი-არალი",

ეწვევი ფერად ყვავილთა უღრანს.

მაია დიაკონიძე

25.02.2026 წელი

დეზებიანი მამალი (საბავშვო)

  – რად ატარებ, მამალო, 

დეზებს, როგორც აბჯარს?! -

ეკითხება თოკუნა 

მამალს ხეზე დამჯდარს.

- მოვეჭიდო ხომ უნდა

მტერს, ჩავასო ნისკარტი,

,,ყიყლიყოსაც", გგონიათ,

გასართობად ვიძახი?!

თქვა და ახტა მამალი,

ჩაეჭიდა ღოლოს,

სანამ დაიყივლებდა,

მელამ მოფცქვნა ბოლო.

- 

-