Wednesday, June 10, 2026

კოპლიკა

 კოპლიკა

კოპლიკა ჩვენი კორპუსის კატა იყო. აქ დაიბადა, წლინახევრის იქნებოდა, თეთრი შავი კოპლებით, ერთმა რაჭველმა მეზობელმა ამის გამო კოპლიკა შეარქვა. სამი თვის წინ სადარბაზოში დიდი აჟიოტაჟი ატყდა, რატომღაც ერთმა კატამ, მაკე აღმოჩნდა, მეხუთე სართულზე დაიწყო მოსაქმება. აღიძრა საქმე კატების წინააღმდეგ და მეზობლებმა გადაწყვიტეს კატების ლიკვიდაციის ოპერაციის ჩატარება. კატებს გაასტერილებენ ცხოველთა მონიტორინგის სამსახურში და ან ისევ აქ მოიყვანენ ან უსაფრთხო ადგილზე დასვამენო.
ერთ ღამეს, პირველი იყო დაწყებული, კატის კივილი შემომესმა, გავედი, სადმე ხომ არ გაიჭედა მეთქი კატა. ზევით წავედი, არ იყო, ჩავედი მეხუთე სართულზე, უზარმაზარ გალიაში, ალბათ, ძაღლებსაც მაგით იჭერენ, ეს ჩვენი კოპლიკა ზის, მეზობლის სტუმარი გოგონები ეხვევიან თავს და კატასთან ერთად ტირიან, იხვეწებიან, გამოუშვითო. გამოვიდა მეზობელი, რომელსაც გალია ჰქონდა ჩაბარებული, საშინლად ყვიროდა, თქვენ ვინ გეკითხებათ ამ კატის ამბავს, ცხოველთა მონიტორინგის სამსახური მოვა და წაიყვანსო, გამოცვივდნენ სხვა მეზობლებიც, ფეკალუებში რატომ უნდა ვიცხოვროთო, ამასობაში კატა კრუნჩხვებში ჩავარდა, გონება დაკარგა, საშინელი ამბავი იყო. გამოვესარჩლე კატას, ოთხი ქალი ერთდროულად ყვიროდა. ამასობაში მოვიდნენ მონიტორინგის სამსახურის ბიჭები, კატა წაიყვანეს.
მეორე დღიდან სოფო რეკავდა მათთან, არკვევდა კატის მდგომარეობას. გაასტერილეს, რამდენიმე დღეში მოიყვანეს, ჩემს ავტოფარეხში შევიყვანე, ორი კვირა იქიდან არ გამოდიოდა, ვკვებავდით, ნელ- ნელა გათამამდა, გარეთაც დაიწყო სიარული, მაგრამ ხშირად კორპუსის კართან მოდიოდა და ტიროდა, შემომიშვითო. მაგრამ მეზობლების შიშით როგორ შემოვუშვებდი. კარგად ვაჭმევდი, დღეში ორჯერ- სამჯერ ჩამქონდა ძვირადღირებული საკვები. ერთი კვირის წინ შევხედე, დაზიანებები შევამჩნიე, თითქოს ზოლებად ბეწვი ჰქონდა ამოგლეჯილი, სისხლი არ ჰქონდა. მეზობელმა მითხრა, ალბათ, იჩხუბაო. გამიკვირდა, დედალი კატა როგორ იჩხუბებს მეთქი. გამომყვა, საჭმელი ჭამა, მომაფერებინა კიდეც, გავიფიქრე, ბეტადინს ჩამოვიტან, წავუსვამ ,მაგრამ იმ დღის მერე არ მინახავს.
სავარაუდოდ, მანქანამ დაარტყა და გვიან განუვითარდა სისხლჩაქცევები და მოკვდა. ერთი კვირაა ვეძახი, მაშინვე მორბოდა ხოლმე, აღარ ჩანს კოპლიკა. თითოეულ სულიერ არსებაზე გული მტკივა.
ძალიან განვიცადე ეს ამბავი.
სოფომ სიზმარში ნახა, ყურიდან სისხლი მოსდიოდა და შენს ოთახში იმალებოდაო. ალბათ, როგორ უნდოდა შველა.
მკლავს ადამიანების გულგრილობა, თუმცა რა გასაკვირია, ადამიანებს არ ინდობენ, კატა ვის შეეცოდება.

სახუმარო, მინიმა

 სახუმარო

გონება რომ არ გაგვექცეს,
არ გვეწვიოს სკლეროზი,
დავაყოლოთ წყალს A,b,c, -
ყოფის აპოთეოზი.
მაია დიაკონიძე
10.06.2026 წელი

შენ ის აღარ ხარ, არც მე ის (სატრფიალო)

***
შენ ის აღარ ხარ, არც მე ის,
ერთმანეთი რომ გვიყვარდა,
სიყვარულობა ამდენი,
ნაღვერდალივით მინავლდა.
ვერ გააცოცხლა დილის მზემ,
ვერცა ღიმილის ნიღაბმა,
რომ მეძახოდი პირიმზეს,
კი დავიჯერე კინაღამ.
მაია დიაკონიე
8.06.2026 წელი


შენ რომ მითხარ, მე რომ გითხარ!

 ***

შენ რომ მითხარ, მე რომ გითხარ,
აგვერია აზრები,
ვალაგებდით მერე დიდხანს
ბავშვებივით წვალებით.
მომედევნე ზოგჯერ ქვითაც,
მგონი, ჩიტი გეგონე,
ვღებულობდით მერე ციდან
ლამაზ ეპისტოლეებს.
მაია დიაკონიძე
8.06.2026 წელი

დამბადებელო ყოველთა!

 დამბადებელო ყოველთა!

განა კი შენ მე არ მიცნობ,
მეც გცნობ, ჩემს სულს და უჯრედებს,
ხან ამინდივით ვარტისტობ,
სიტყვასაც ვამბობ უჯერებს..
მგონია, მეპატიება,
რაც არ უნდა ვქნა საჩემოდ,
ვიქეცი ერეტიკოსად,
ჩემო მამავ და გამჩენო
ამომივარდი გულიდან,
ხანდახან თავს შევახსენებ,
,,მაღლა არს ჩვენი უფალი",
დავლოცავ მე შენს სახელებს..
მხსნელო ,ცისა და ქვეყნისა,
დამბადებელო ყოველთა,
იხსენ ქვეყანა შერყვნისგან,
ნუ აქცევ სიძვის მოედნად.
მაია დიაკონიძე
9.06.2026 წელი

და სიყვარული მეცოტავება

 და სიყვარული მეცოტავება

გული მაქვს ფართო, დაუტევნელი,
როგორც ტყის დალის, ეგზომ თავნება,
ვით ციხე-კოშკი აუღებელი...
და სიყვარული მეცოტავება.
სული შთამბერეთ ქრიგალ-ქარებო,
ამიყოლიოს კვირტების ფეთქვამ,
ვით ნიაღვარმა, გრძნობამ წამლეკოს,
და იმ წამებში სიტყვაც კი ვერ ვთქვა.
გული მაქვს ფართო, დაუტევნელი.
როგორც ტყის დალის, ეგზომ თავნება,
ვით ციხე-კოშკი აუღებელი
და სიყვარული მეცოტავება.
მაია დიაკონიძე
3.05.2026 წელი

უცნაურობა, ავტ. გერმანე საზანოელი

უცნაურობა
მდინარიდან ნავაჟკაცარს
ღელე ფიჭვის ძირს ახორცებს,
გარიჟრაჟზე გორაკები
ჰფენენ ნისლის პირსახოცებს.
სხვა სამყაროვ, მარტოოდენ,
გართულებებს შენით შველი,
მაგრამ მაინც მოისმინე
მცხუნვარე მზის შენიშვნები.
ვით თამბაქოს ნისლის სვეტი,
დილის დუმილს დაგაქვს ბგერად,
გარიჟრაჟზე ზეცის ლექსი
სხივმა გუშინ აგამღერა.
თვით ვარსკვლავი, მაგრამ მაინც,
ერიდები ღამეს მზვერავს,
ნატრობ, მთვარე შეგიკერავს
მოქათქათე ღრუბლის პერანგს.
გაზაფხულიც ფიფქად აგშლის,
თოვლის ქვეშ, თან ფიქრით ნადენს,
ქარიც ჩონგურს დაიჭერს და
შეგქმნის ტკბილ -ტკბილ სერენადებს!
/გერმანე საზანოელი /
4/06/2026 წ.
საზანო