შენ ის აღარ ხარ, არც მე ის (სატრფიალო)

***

შენ ის აღარ ხარ, არც მე ის,

ერთმანეთი რომ გვიყვარდა,

სიყვარულობა ამდენი,

ნაღვერდალივით მინავლდა.

ვერ გააცოცხლა დილის მზემ,

ვერცა ღიმილის ნიღაბმა,

რომ მეძახოდი პირიმზეს,

კი დავიჯერე კინაღამ.

მაია დიაკონიე

8.06.2026 წელი

შენ რომ მითხარ, მე რომ გითხარ!

 ***

შენ რომ მითხარ, მე რომ გითხარ,

აგვერია აზრები,

ვალაგებდით მერე დიდხანს

ბავშვებივით წვალებით.

მომედევნე ზოგჯერ ქვითაც,

მგონი, ჩიტი გეგონე,

ვღებულობდით მერე ციდან

ლამაზ ეპისტოლეებს.

მაია დიაკონიძე

8.06.2026 წელი

დამბადებელო ყოველთა!

 დამბადებელო ყოველთა!

განა კი შენ მე არ მიცნობ,

მეც გცნობ, ჩემს სულს და უჯრედებს,

ხან ამინდივით ვარტისტობ,

სიტყვასაც ვამბობ უჯერებს..

მგონია, მეპატიება,

რაც არ უნდა ვქნა საჩემოდ,

ვიქეცი ერეტიკოსად,

ჩემო მამავ და გამჩენო

ამომივარდი გულიდან,

ხანდახან თავს შევახსენებ,

,,მაღლა არს ჩვენი უფალი",

დავლოცავ მე შენს სახელებს..

მხსნელო ,ცისა და ქვეყნისა,

დამბადებელო ყოველთა,

იხსენ ქვეყანა შერყვნისგან,

ნუ აქცევ სიძვის მოედნად.

მაია დიაკონიძე

9.06.2026 წელი

და სიყვარული მეცოტავება

 და სიყვარული მეცოტავება

გული მაქვს ფართო, დაუტევნელი,

როგორც ტყის დალის, ეგზომ თავნება,

ვით ციხე-კოშკი აუღებელი...

და სიყვარული მეცოტავება.

სული შთამბერეთ ქრიგალ-ქარებო,

ამიყოლიოს კვირტების ფეთქვამ,

ვით ნიაღვარმა, გრძნობამ წამლეკოს,

და იმ წამებში სიტყვაც კი ვერ ვთქვა.

გული მაქვს ფართო, დაუტევნელი.

როგორც ტყის დალის, ეგზომ თავნება,

ვით ციხე-კოშკი აუღებელი

და სიყვარული მეცოტავება.

მაია დიაკონიძე

3.05.2026 წელი

უცნაურობა, ავტ. გერმანე საზანოელი

უცნაურობა

მდინარიდან ნავაჟკაცარს

ღელე ფიჭვის ძირს ახორცებს,

გარიჟრაჟზე გორაკები

ჰფენენ ნისლის პირსახოცებს.

სხვა სამყაროვ, მარტოოდენ,

გართულებებს შენით შველი,

მაგრამ მაინც მოისმინე

მცხუნვარე მზის შენიშვნები.

ვით თამბაქოს ნისლის სვეტი,

დილის დუმილს დაგაქვს ბგერად,

გარიჟრაჟზე ზეცის ლექსი

სხივმა გუშინ აგამღერა.

თვით ვარსკვლავი, მაგრამ მაინც,

ერიდები ღამეს მზვერავს,

ნატრობ, მთვარე შეგიკერავს

მოქათქათე ღრუბლის პერანგს.

გაზაფხულიც ფიფქად აგშლის,

თოვლის ქვეშ, თან ფიქრით ნადენს,

ქარიც ჩონგურს დაიჭერს და

შეგქმნის ტკბილ -ტკბილ სერენადებს!

/გერმანე საზანოელი /

4/06/2026 წ.

საზანო

სახუმარო, მინიმა

სახუმარო

ეს ანბანი მორზესია?!

პროზაა თუ პოეზია,

ბრეხტია თუ ბორხესია,

ვკითხო უნდა პოეზიარს!

მაია დიაკონიძე

9.06.2026 წელი

გამომშვიდობება, გერმანე საზანოელს!

გერმანე საზანოელს!

სავსე იყავ სიყვარულით,

გული გქონდა მთების ხელა,

გიცეკვია დღეს მაყრული,

სიკვდილმა თუ გაგახელა.

მხარი მოგცა, ვერ წაუხველ,

თავის ხმაზე აგამღერა,

აჩვენე მსწრაფლ სიჩაუქე,

გული მიეც მასაც ძღვენად.

მაია დიაკონიძე

6.06.2026 წელი