რა ხეა?!

რა ხეა?!

გავივლი, ვფიქრობ რა ხეა,
ასე კოტა და ლამაზი,
მიზიდავს, ვხვდები მახეა,
ხეირს, ვიცი, არ დამაყრის.

ო, რა ლამაზი სახე აქვს,
დიდგულა, ოდნავ ამაყი,
- შენი წამალი სახრეა,-
ბებო ქოქოლას დამაყრის.
მაია დიაკონიძე
1.11.2026 წელი

მინიმა

 რად გინდა რომ წაიკითხე 

,,ესთეტიკა" ჰეგელის,

სხვაზე მეტი პრაქტიკაში 

განა რამე შეძელი?!
მაია დიაკონიძე

მინიმა

მინიმა

სილამაზის აღქმა აქვს ქვეყანაზე ცოტას,

განა ბევრი მოუსმენს ბეთჰოვენს და მოცარტს,

გამოგიყვეს მიწაზე არსებობის ქვოტა,

ახლა ნუღარ აგზავნი გულისტკენის ნოტას.

მაია დიაკონიძე

30.10.2026 წელი

რომ ვიფრინოთ

რომ ვიფრინოთ

უცნაურად მაღალია ზეცა

და იქამდე მისასვლელიც არ ჩანს,

მინდა სიტყვა დავეკითხო მერცხალს,

ან გუბეში ჩამდგარ ეულ ყანჩას.

რატომ არის ზეცა მათთვის ახლო,

ყოველ ღამე წყვეტენ ახალ ვარსკვლავს,

ყველა ჩიტი თეთრ მთვარეზე სახლობს,

რომ ვიფრინოთ ჩვენ კი ფრთებიც არ გვაქვს.

მაგრამ ზოგჯერ გაუმართლებს მავანს

და გრძელ მკლავებს ოცნებებში გაშლის,

ზეცაში, ვით ტიციანი ავა, -

მიხაკივით გულუბრყვილო ბავშვი.

მაია დიაკონიძე

1.11.2026 წელი

მაია დიაკონიძე

მინიმა, ჩემს სიმღერას ვატანდი

 ჩემს სიმღერას ვატანდი არსაიდან არსაით,

და გამგონიც არ იყო ამაქვეყნად არავინ,

თუკი ყველა სიტყვას და ყველა აკორდს არსს აცლი,

ხელი აღარ გაუშვა დამბაჩას და კარაბინს.

თუ არ იქცევა ლექსი ბებუთად!

 თუ არ იქცევა ლექსი ბებუთად,

რომ გახსნას წყლული სავსე ბალღამით,

რომ ააკვნესოს კვლავ ძველებურად

ფერდგაცვეთილი დროის არღანი.

დამცვივა ცრემლი თვითუნებურად,

გავყვები ქუჩებს ნისლის ნაკადის,

თუ არ იქცევა ლექსი ბებუთად,

რომ გახსნას წყლული სავსე ბალღამით.

მაია დიაკონიძე

29.10.2026 წელი

შენსას ისე წაიღებენ!

შენსას ისე წაიღებენ!

შენსას ისე წაიღებენ,

წაგგლიჯავენ ხელიდან,

ნამუსზე ხელს აიღებენ,

არაფრის არ რცხვენიათ.

თავს რაინდებს ადარებენ,

ქვეყნის მჯობი ჰგონიათ,

მაგრამ მთები ზანზარებენ,

რა პასუხს სცემთ გოლიათს.

ძირს ჩამოვა, დანთქავს უცებ,

მას, რაც თქვენი გგონიათ..

მაია დიაკონიძე

27.10.2026 წელი