მთაო! (ექსპრომტი)

მთაო!
(ექსპრომტი)
შენი ცქერითღა ვივსები,
მთაო, მზერასაც ვერ გაწვდენ,
თავს დაგიხურავს ნისლები,
ვით ავისრულებ საწადელს,
თუ შენ ჩემთან არ მოდიხარ,
მე ვერ ვიქცევი არწივად,
ზეცასთან სახლობ ოდიდან,
გამზევ-გათოვა-გაწვიმა.
მაინც გედივით ყელყელობ,
ემეგობრები შენს მსგავსებს,
როცა ეს მიწა მერყეობს,
შენ ვერა დაგძრავს გულსავსეს.
გვერდზე გვიდგეხარ დამცველი,
გვასაზრდოებ და გვანაყრებ,
იდექ ათას და ასწელი,
რას ვნახავთ შენზე საყვარელს.
მაია დიაკონიძე
22.05.2026 წელი

ღალატი

ღალატი

გულს ისე რა ეტკინება,

როგორც ღალატი კაცის,

დღე ღამეს შეერკინება,

ცრემლით ივსება ვარცლი.

ყიამეთ წუთისოფელში

სადღა ვეძებო კარგი,

ხმას გავიგონებ ორფევსის

ქნარის, - სიზმარი არის.

გულს ისე რა ეტკინება,

როგორც ღალატი კაცის,

დღე ღამეს შეერკინება,

ცრემლით ივსება ვარცლი.

მაია დიაკონიძე

20.05.2026 წელი

 მე თითქოს ზეციდან დავეშვი,

შენს თვალებს აღარც კი ვაჩნივარ,

ყოფილხარ შენ ცრუ გილგამეში,

სამყაროს ვუგზავნი საჩივარს!

მე ღმერთად, ღვთაებად გსახავდი,

მეგონე თბილი და კეთილი,

ახლა კი გეძახი ,,ნახვამდის",

დაგისვი მძიმე და  წერტილი!

მინიმა

 ჯერ ვირ-ძაღლი შეჭამეს და

მერე კატა მიაყოლეს,
კიდევ კარგი, ვერ სწვდებიან
კანჯრებსა და ნიამორებს.

აფხაზეთიდან დევნილი მეგობრის ხსოვნას

 აფხაზეთიდან დევნილი მეგობრის ხსოვნას

სისხლის ცრემლები აჩნდა ქარიშხალს,

მე კი რატომღაც მეგონა წვიმა,

არ მომიხუჭავს თვალი წამითაც,

მას მერე მშვიდად აღარა მძინავს.

რით ვერ შევნიშნე, იხურებოდა

სარქველი გულის კაცის მართალის,

წინაპრის ხორცით ნაშენი ოდა

ედგა იმ გულზე, როგორც ხანჯალი.

მაია დიაკონიძე

14.05.2026 წელი

მინიმა

 ნეტავ, რას დაწერს უგრძნობი კაცი,

კეთილზე მეტი ავი მინახავს,

და სიტყვა დამრჩა უთქმელი რაც კი,

ყველა უფლისთვის შემომინახავს.

მაია დიაკონიძე

13.05.2026 წელი

მე კი ამ დროს...

მე კი ამ დროს...

მაგრამ ამ დროს შენ ყოველთვის გძინავს,

მე კი ამ დროს მოვიარე ველი,

ყვავილები რომ მოგართვა მძინარს,

გაგახსენო სიყვარული ძველი.

შენ მოგქონდა ჩემთვის ყოველ დილას

ლურჯი ცა და ყვავილების ველი,

ახლა გძინავს შენ ბავშვივით ტკბილად,

მე კი შენგან ძველ სიყვარულს ველი.

მაია დიაკონიძე

12.05. 2026 წელი