Thursday, November 19, 2026

არ დანებდეო!

არ დანებდეო!
,,არ დანებდეო", მითხრა ვიღაცამ,
თუმცა ამ ყელზე მიჭერს მარყუჟი,
,,დაიუნჯეო" ტყუილად იძახა?!
წინაშე იდგა კვლის და გაჟუჟვის.
,,არ დანებდეო", ნუთუ წინაპარს
ჩემი გმირობის ჰქონდა იმედი,
თუ გადავურჩი დელგმა-ნიაღვარს
და კვარცხლბეკამდე თუკი მივედი..
მაია დიაკონიძე
19.11.2026 წელი


დატირება (ხალხურ მოტივებზე), ეძღვნება საშა გველესიანს

 დატირება

(ხალხურ მოტივებზე)
ვიცი, შენ ჩემზე ჰფიქრობდი
და მეც ვფიქრობდი შენზე,
სიკვდილ მამიხდა იწროში,
ჩამოვენარცხე კლდეზე.
მამძებნ ვეფხვსა და მიტირებ,
გადამიკიდებ მხრებზე,
სიკვდილ წამიყვანს ტიელი,
როგორც უბრალო მეხრეს.
მაია დიაკონიძე
19.11.2026 წელი

მინიმა, ეძღვნება საშა გველესიანს

 ***

ჩვენთა სულთა საბალახოდ
გამოგზავნა ღმერთმა ჩიტი,
- ჩიტო, რაზედ აღარ ლაღობ?!
- ფრთები დამრჩა მოკეცილი.
მაია დიაკონიძე
18.11.2026 წელი

Wednesday, November 18, 2026

სენტიმენტალური ვხდები!!!

 სენტიმენტალური ვხდები!!!

სენტიმენტალური ვხდები,
სხვისი ცრემლი მატირებს,
აის-დაისს გზნებით ვხვდები,
ვეფერები ნარჩიტებს.
ბავშვის სიცილი მაცინებს,
ვჭვრეტ ჩემს კეთილ ბავშვობას,
ბებო მეტყვის: ,,არ გაცივდე",
მესმის, როგორც გალობა,
სენტიმენტალური ვხდები,
სხვისი ცრემლი მატირებს,
აის- დაისს გზნებით ვხვდები,
ვეფერები ნარ- ჩიტებს.
მაია დიაკონიძე
16.11.2026 წელი

ჭა ჩაშრობილა

 ჭა ჩაშრობილა

ჭა ჩაშრობილა ჩემი იმედის,
ჩემი ოცნების ჭა ჩაშრობილა,
საიდან სულის ხმიადს ვიღებდი,
მთოვარე მედგა მწედ და ძმობილად.
მასთან ვგზავნიდი წერო-ბარათებს,
მასთან ვგზავნიდი დეპეშა -ელვას,
ვითხოვდი ქვეყნად თითქმის არაფერს, -
ლურჯი მერნების მამულში გელვას.
მაია დიაკონიძე
18.11.2026 წელი

აუ, ბიჭო, რა მარცხია!!! (პატრიოტული)

აუ, ბიჭო, რა მარცხია!!!
რად დაფერდდა ციხე-კოშკი,
ეს რა ძალამ წააქცია,
მოსთქვამს ხახული და ოშკი,
აუ, ბიჭო, რა მარცხია.
ჩამოცლილა ხევსურეთი,
არჭილო და ხახმატია,
არ ჭრიალებს აქ ურემი,
აუ, ბიჭო, რა მარცხია.
აფრენილა ჩვენგან გნოლი,
მტერმა ტყვია დააწია,
მისადგომთან არის გორის,
აუ, ბიჭო, რა მარცხია.
დასერილა ქართლის გული,
დასეტყვილა აკაცია,
ვინ გაგვთვალა ასე შურით,
აუ, ბიჭო, რა მარცხია.
მაია დიაკონიძე
15.11.2026 წელი



მინიმა

 მინიმა

ციციკორე, ნეტავ რაზე გამიმეტე

უცოდველი, ტალახისთვის, ლაფისთვის,
გული ტყვიით დაუნდობლად დამიტენე,
გასკდა და მეც მაღლა ცაში ავფრინდი.
მაია დიაკონიძე