სახუმარო

 სახუმარო

აირია მონასტერი,

მე გჯობივართ, ყვირის ვაცი,

სასიკეთო არაფერი,

ხდება, ან არ ხდება, რაც კი.

ჯიქნებს აჩენს ჩვენი ძროხა,

გვერდს უმშვენებს ორი ქაჯი,

ნიჭი, ჭკუა რჩება ოხრად,

ეშმაკია ვხედავ მსაჯი.

მაია დიაკონიძე

25.04.2026 წელი

მინიმა

 რა ცოტა დრო დამრჩა ზეცაში ღმერთამდე,

წახვალო, ნუ მეტყვით, წითელ ეშმაკებთან,

აქაც დამყვებიან ეგენი ფეხდაფეხ,

მე კიდევ ვაჟას ,,კაი ყმა" მენატრება.

მაია დიაკონიძე

24.04.2026 წელი

მთვარეს!

 მთვარეს!

მხიბლავს მე  შენი კანის ფერი, ტონი,

წვეთები თუ მიიღე ბელადონის,

ფერმკრთალი შემომცქერი სარკმელიდან,

სიყრმის მოგონებებს სარკე შლიდა.

ცახცახებს ქარისაგან ნირშეცვლილი,

ჩემს ბაღში რომ ვარდია გადაშლილი,

ოპალის გულსაბნევი დამეკარგა,

ზეცაში შენს სახედ  დამექარგა .

მაია დიაკონიძე

24.04.2026 წელი

წაიღე, არაგვო! (პატრიოტული)

წაიღე, არაგვო!

წაიღე, არაგვო, ჩემი წყენა-დარდი,

ამდენ გულის ხეთქვას შენ თუ გაუმკლავდი,

შენ უნდა ატრიალო ცოდვების ბორბალი,

შენ უნდა ჩამოფქვა სიკეთის ხორბალი.

შენ უნდა დამანახო ტალღების მჩქეფარება,

შენ უნდა მაჩვენო მზის შუქის ელვარება,

თორემ გულის ხეთქვას თუ ვერ გავუმკლავდი,

მიჯობს შამომხვიო შენი ფშაურ მკლავი..

მაია დიაკონიძე

23.04.2026 წელი

მინიმა

თქვენ ცდილობდით, არაფერი გაგემხილათ,

მეც ვცდილობდი, დამემალა თქვენდა,

მაგრამ თვალი უცნაურად ამეხილა, –

მივდიოდით ცის ბილიკზე ერთად.

მაია დიაკონიძე

22. 04.2026 წლი

ან რა უნდა ვთქვა?! (პატრიოტული)

ან რა უნდა ვთქვა?!

როდესაც სული ცარიელია,

ან რა უნდა ვთქვა, ან რა დავწერო,

ჩემი სამშობლო ტარიელია,

თვალცრემლიანი უმზერს სამზეოს..

ნესტან-დარეჯან ქაჯებს უპყრიათ,

აღარც ქალი და ვაჟი საძეო,

ვაჟას ზღაპარში ერთი ნუკრია,

სურთ სამოთხიდან რომ გააძევონ.

მაია დიაკონიძე

21.04.2026 წელი

სახუმარო

 სახუმარო:

იქნებოდა მე-21 საუკუნის დასაწყისი, მგონი, 2005 წელი. მეუღლე ავტრიაშია, ვენაში, კვალიფიკაციის ასამაღლებლად, მირეკავს, კარგად არ მესმის, მობილური კი მაქვს, მაგრამ სადაც ვარ, ვერ იჭერს, თან ფილტვების ანთება მაქვს და იმ წუთში ნემსს ვიკეთებ სიბნელეში, სანთლის შუქზე, გაბრაზებული მეძახის, ვენიდან ვრეკავ და წესიერად რატომ ვერ მელაპარაკებითო. მე აქედან ვპასუხობ: მე თეთრიწყაროში ვარ, არც დენი მაქვს, არც გაზი, არც წყალი და არც ლაპარაკის თავი...