Monday, September 28, 2026

მე შენ მეგონე

 მე შენ მეგონე

მე შენ მეგონე მონუმენტი,
წვიმა და ქარი რას გიზამდა,
თურმე შენც შეგეხო სენტიმენტი,
უეცრად სულ სხვა შეგიყვარდა.
შეგიყვარდა და მიწა იძრა,
ჩემ ფეხქვეშ მიწა შეტორტმანდა,
არადა მოვიდა უცებ ფიქრად,
არ ვიქცე ეჭვის მეც ტორნადად.
მაია დიაკონიძე

Saturday, September 26, 2026

ეფინებოდა წვიმები სოფელს

ეფინებოდა წვიმები სოფელს
ეფინებოდა წვიმები სოფელს
და ჩემს გულს სევდა-ჭმუნვისკენ ხრიდა,
გადავყურებდი მდელოებს ,,სოველს",
ძაღლი დამარხულ ხელნაწერს თხრიდა.
და წამკითხველიც არ იყო ვინმე,
გამოეჭამა სოფელი ვირთხას,
წვიმა არხევდა გიტარის სიმებს,
ძაღლი ჩემს გულზე სამარხებს თხრიდა.
მაია დიაკონიძე
26.09.2026 წელი

მინიმა

 ახლა სოლოს ცეკვავს წვიმა მაგიდაზე,

ერთ დროს ბებიების ხაჭაპური ეწყო.

მინიატურა

 მინიატურა

სკოლაში გოგოებმა თავიანთი სიზმრები მოყვნენ, ზოგს მონატრებული ბებია დასიზმრებოდა, ზოგს თავისი კატა, ზოგს ზოოპარკი. სოფოსაც უნდოდა მეგობრებისთვის სიზმარი მოეყოლა, მაგრამ ენა არ მოუბრუნდა, არ შევაშინო ბავშვებიო. იმ ღამეს ეშმაკი ესიზმრა, შორს იჯდა და ჯოჯოხეთს აყურებინებდა, როგორ ატყავებდნენ ადამიანებს, როგორ აწამებდნენ. გახსენებაზე გოგონას ტანში გასცრა. დედას მოუყვა დილით ეს სიზმარი. გაოცებულმა დედამ ჰკითხა, როგორიაო ეშმაკი. დიდი, მოწითალო, რქებით და ჩლიქებით, ტანით ადამიანს ჰგავს, ტანზე ძველებური წვივებამდე შარვალიც კი ეცვა. - უპასუხა სოფომ. იმ დღეს ჩახატა კიდეც.
განა შეიძლება, ბავშვებს ეშმაკები ესიზმრებოდნენ?! გაიფიქრა დედამ და პირჯვარი გადაიწერა.

Thursday, September 24, 2026

მინიმა

როგორც ყოველთვის, მლიქვნელობის
ვმოსილვართ სენით,
ჯვარს ვაკრავთ ქრისტეს, მივესევით,
როგორც ტურები,
მონანიებაც გვიანდება,
ვერაფრით გვშველის
და ერთურთისკენ ხელებს ვიშვერთ
საყვედურებით.
მაია დიაკონიძე
23.2026 წელი

                      -------------------------------

ზღაპარში არის: ,,კომბლებსა თლის და აწყობს ჭერში",

ჩვენ კი იმ გმირი კომბლესაკენ არც ვიყურებით.

მინიმა

 სანამ სჭირდები, გიცინიან, გუნდრუკს გიკმევენ,

გაქებენ პირში, პირს უკან კი გაქილიკებენ,
არ დაჭირდები, იქნებ გითხრან სალამი არც კი,
მაგრამ იგივეს მოიმკიან ეფექტით სარკის.
მაია დიაკონიძე
23.09.2026 წელი

Wednesday, September 23, 2026

ბეჟო ბეჟიტაშვილმა დაწერა სიმღერა

 ვარსკვლავი გაბრწყინდა ცაზე

შობის ღამე დგებაო,

დიდებსაც და პატარებსაც

ყველას გვემღერებაო.

ღამე არის ჯადოსნური,

ციმციმებენ სანთლებიო,

ბრჭყვიალებენ ნათურები,

გააქვთ აურზაურიო.

გაიხსნება ზეცის კარი, 

ძირს წამოვა ფანტელიო,

ყველას პირზე გვაკერია

ყრმა იესოს სახელიო..

ჩვენც ალილო შემოვძახოთ,

მადლი ვუძღვნათ გამჩენსო,

საიდუმლო საიდუმლოდ

აღარ უნდა დარჩესო.

დიდი და პატარა მღერის, 

ალილო და ალილო,

დაგებედოთ დიდ სუფრებზე

ბარაქა და ხვავიო.


.