1 . მტკიოდა ძლიერ
გასხლული ტანი , ნაიარევი გვერდი , გაყვავილბულ ნუშებს და ატმებს , დაუზრეს თოთო მკერდი ; 2 . დაუვსეს თვალი იებს , ზამბახებს , ირგვლივ სიჩუმე იწვა ... აბრიალებულ ბროწეულივით , იწვის შევჩენკოს მიწა!გადატეხილი ვნახე მე ღერძი,
ფრანც ფერდინანდის მოკვლას მოჰყვა მსოფლიო ომი,
არც დღეს იცვლება ომებისთვის საბაბ-მიზეზი,
ვერ გაუყვიათ დედამიწა, ვით გუნდა ცომის,
და შესევიან, ხორბლის ბეღელს, როგორც ვირთხები.
მაია დიაკონიძე
13.03.2026 წელი
ვეძახდი ზვიადს, ვეძახდი მერაბს,
გადატეხილი ვნახე მე ღერძი,
მინდა ვიმღერო, მაგრამ რა მაქვს ნეტავ სამღერი,
ჩემი სამშობლო დარჩენილა უფეხ-უხელო,
ვეღარა ვხედავ ვაზს ზეცამდე ასულ-აღერილს,
უქართველებო საქართველოს რაღა ვუმღერო.
პოეტს!
შენი ლექსი ჯობდა ყველას,
შიგ ყვაოდა ია-ვარდი,
შენი გული გულზე მება,
ათასი წლის მუხას ჰგავდი.
შენი ძალა მიწილადე,
მიმაჩვიე ლაღად ჭიკჭიკს,
მისრულებდი ყველა წადილს,
გადღეგრძელებ სავსე ჭიქით.
ჩემს იმედად გსახავ მუდამ,
შენ ხარ ჩემი გულის ბუდე,
თან ვატარებ ლოცვის გუდას,
ღმერთო, გზას ნუ გაუმრუდებ!
მაია დიაკონიძე
25 ივნისი. 2025 წელი
