– რად ატარებ, მამალო,
დეზებს, როგორც აბჯარს?! -
ეკითხება თოკუნა
მამალს ხეზე დამჯდარს.
- მოვეჭიდო ხომ უნდა
მტერს, ჩავასო ნისკარტი,
ყიყლიყოსაც, გგონია
გასართობად ვიძახი?!
თქვა და ახტა მამალი,
ჩაეჭიდა ღოლოს,
სანამ დაიყივლებდა,
მელამ მოფცქვნა ბოლო.
-
-
– რად ატარებ, მამალო,
დეზებს, როგორც აბჯარს?! -
ეკითხება თოკუნა
მამალს ხეზე დამჯდარს.
- მოვეჭიდო ხომ უნდა
მტერს, ჩავასო ნისკარტი,
ყიყლიყოსაც, გგონია
გასართობად ვიძახი?!
თქვა და ახტა მამალი,
ჩაეჭიდა ღოლოს,
სანამ დაიყივლებდა,
მელამ მოფცქვნა ბოლო.
-
-
სიყვარულისთვის დავიბადეთ,
მაგრამ რად გინდა,
უცნაური ამბავი
დააჩერდა გელა გლობუსს,
ატრიალა დიდხანს,
- ჩვენ სად ვცხოვრობთ, დიდედაო,-
ბებოს ბევრჯერ ჰკითხა.
ბებოს მისთვის არ ეცალა,
უმზადებდა სადილს,
გელას მურა დაეხმარა,
შავ ზღვას დაჰკრა თათი.
ჩამომფერთხა ჟამმმა წლები,
დამიმძიმდა თითქოს სული,
სარკოფაგში ძალით ვწვები,
ვით ცხოვრებაგარდასული,
სურვილები ვერ მიდიან,
მოვხვდები კი მაღლა ღმერთთან?!
ვეღარ ვსაზღვრავ მერიდიანს,
ვერ ვთქვი, ის რაც უნდა მეთქვა.
ვერ გაიგო ვერავინ!
ჩემს რუკაზე შავმა ყვავმა
დააქცია მელანი,
ყვავია თუ მაგელანი,
ვერ გაიგო ვერავინ.
21.02.2025 წელი