მთა-ველო, არაგვიანო!
გული დამწყვიტე, ცხოვრებავ,
მუდამ ფეხს ითრევ, გვიანობ,
ან თუ მელის მე ცხონება,
მთა-ველო, არაგვიანო?!
შენთან დარჩენა მწადია,
განა კი ტყუილად ხმიანობ,
ჩქერები ხელებს მაწვდიან,
კარი შენთან მაქვს ღიაო.
ჩაგეკვრი, ჩაგეკონები,
აქ არ კი მიმიღიანო,
მამთხვიე იის კონები,
შენ ტალღა ღიღინიანო.
მაია დიაკონიძე
29.04.2026 წელი