დამბადებელო! ავტ. ელგუჯა ციგროშვილი, ახალი წიგნისთვის

 დამბადებელო!

,,ქალი ქალია, დიდხანს

უქმროდ რამ არონია,

ქალი ქალია და იშოვის

თავის მალამოს"...) / მირზა /

ქალი ქალია, გათხოვება

ყველას ფიქრია

და ეს ფიქრები მათ თანა სდევთ,

როგორც ჩრდილები;

ალბათ, ამიტომ, სხვებზე მეტად

მენანებიან, –

უსიყვარულოდ გათხოვილები...

თვალს ვავლებ წარსულს და ფიქრებიც

რიგში დგებიან,

როგორც მუნდირზე მიკერილი

ოქროს ღილები;

მოგონებებში ჩნდებიან და

მენანებიან, –

უსიყვარულოდ გათხოვილები...

დრო კურნავს ყველას, მათ წყლულებსაც

შველა რგებია,

მკურნალ მალამოდ მოსცხებიან

ირგვლივ შვილები;

და მაინც ქვეყნად სხვებზე მეტად

მენანებიან, –

უსიყვარულოდ გათხოვილები...

მენანებიან... მათზე ლოცვას

აღვუვლენ უფალს,

ცას შეჰღაღადებს გული, მათზე ანაჩვილები;

დამბადებელო, ბედნიერნი

ამყოფე მუდამ, –

უსიყვარულოდ გათხოვილები...

ელგუჯა ციგროშვილი

ქ. თელავი. XX საუკუნე

1982 წელი

მინიმა

მინიმა

ან ვისთვის ვწერთ და ან რისთვის,

რაიდ ვიწყალებთ გულს,

ავსა და ბოროტს არ ესმის,

არც არვინ გვიგდებს ყურს.

მაია დიაკონიძე

16.02.2026 წელი

სად ხარ, ძმაო?! (პატრიოტული)

 სად ხარ, ძმაო!

შენს სახლს გვერდზე ჩავუარე,
პირდაღმა წევს შავი ძაღლი,
რას ვნახავდი სხვა უარესს,
იავარქმნილს დროის ძალით.

დამედევნა ძეძვი საწყლად,
დამადინა ცრემლი ცხელი,
უშენობა მე ცა მწარა,
მომეძალა სევდა მწველი.

ჯაგ-ეზოში ვნახე ერთი
ხე წითელ მზედ დანთებული,
არც ნაკლები და არც მეტი, -
ბრიალებდა ბროწეული.

სად ხარ, ძმაო, ვის ცას შესტრფი,
გაგილეწავს ვისი კალო...
კვლავ ხმაურით გიხმობს თერგი,
უარი არ შეუთვალო.
მაია დიაკონიძე
16.02.2026 წელი

ხელში გვეფშვნება

 ხელში გვეფშვნება

აქ ფიროსმანის ვარსკვლავცას ვუმზერ,

ვინ დამიშალოს მე მისი ცქერა,

ვიღაც ბოროტი უშვერს მაუზერს,

უნდა, სამყარო რომ დადგეს ცერად.

ხელში გვეფშვნება მორალის მთები

და ამორალურს ვცემთ ახლა თაყვანს,

ვერც ანგელოზის გვიშველის ფრთები,

თვალთმაქცობით რომ მხრებზე ვიხატავთ.

მაია დიაკონიძე

17.02.2026 წელი

არ იქნება კარგი (საბავშვო)

 

არ იქნება კარგი

რომ არ გაჩნდეს ხანძარი,

მუდამ ფრთხილად იყავი,

თუკი ვერ მოასწარი,

დაიწვება ფიცარი,

დაიწვება ბუხარი,

დაიწვება სახლი,

ასანთს თუ მიეკარე,

არ იქნება კარგი.

თოვლი მოდის

 თოვლი მოდის

გავიხედე, თოვლი მოდის,

ფიფქით ცაა ავსებული,

ამ ბარაქას ვნახავ როდის,

გვერდს გაითბობს ანეული.

თეთრ ტილოზე ახატია

ნაფეხური შავი ყვავის,

ეს მიდამო ნახატია,

ზედ ედემის ვარდი ყვავის.

მაია დიაკონიძე

10.02.2026 წელი

რაი ვქნა (ხალხურ მოტივებზე) სატრფიალო

 რაი ვქნა

(ხალხურ მოტივებზე)

არ გიყვარვარ და რაი ვქნა,

არ გიყვარვარ და ნურც,

ხომ ვერ გავხდები ფატიმა,

ეშმაკს ვერ მივცემ სულს.

ველოდი სიტყვის მალაყებს,

არ წვიმს, როგორაც ქუხს,

შენი ცქერაღა მანაყრებს,

არ გიყვარვარ და ნურც.

მაია დიაკონიძე

11.02.2026 წელი