მე ერთადერთი მეგონა თავი,
თურმე ვყოფილვარ ერთი ათასში,
გულზე დამეცა ზავთი და ზვავი
და სპეტაკ თოვლში დავრჩი მარადის.
მე ერთადერთი მეგონა თავი,
თურმე ვყოფილვარ ერთი ათასში,
გულზე დამეცა ზავთი და ზვავი
და სპეტაკ თოვლში დავრჩი მარადის.
იმედის ვარსკვლავი
ვიღაცისთვის არ ვარ სულაც,
ვიღაცისთვის მზე ვარ დიდი,
ვისთვის ძველისძველი სურა,
ვისთვის - მცველი, მეხამრიდი.
ყველა ჩვენ-ჩვენ გზას მივკვალავთ,
ზოგნი ვარდით, ზოგნი მშვილდით,
მინდა მივყვე უფლის კარნახს,
მის წინაშე წარვსდგე რიდით.
აღარაფერი
ქარი მეტ-მეტობს წამში
სიკვდილი მაინც მალია