გამომშვიდობება, გერმანე საზანოელს!

გერმანე საზანოელს!

სავსე იყავ სიყვარულით,

გული გქონდა მთების ხელა,

გიცეკვია დღეს მაყრული,

სიკვდილმა თუ გაგახელა.

მხარი მოგცა, ვერ წაუხველ,

თავის ხმაზე აგამღერა,

აჩვენე მსწრაფლ სიჩაუქე,

გული მიეც მასაც ძღვენად.

მაია დიაკონიძე

6.06.2026 წელი

ჩემი პრემიები

ლიტერატურული კონკურსის "შოთაობა" მეორე პრემია, რელიგიურ თემატიკაში, ,,ლიტერატურული მესხეთი", 2013 წელი

პირველი საერთაშორისო ლიტ. კონკურსის "ემიგრანტის წერილის" ფინალისტი ესეებში, 2014 წელი,

კონკურს "ბერიკონის" ერთ-ერთი გამარჯვებული, 2015, 2016 წლები

 საბავშვო პროზაში ჩატარებულ კონკურსში "ბუკნაჭო", მესამე პრემია ზღაპრისთვის "ფანქრის მთლელი", 2017 წელი .

ლიტ. კონკურსის "შოთაობა" მეორე პრემია, 2017 წელი, ,,ლიტერატურული მესხეთი"

ლიტერატურული ფესტივალის "წმინდა ნინოს ჯვარი" სამგზის გამარჯვებული, 2017 (წმინდა ნინოს ჯვრის მედალი), 2018 (წმინდა ნინოს ჯვრის ენდალმა), 2022 (წმინდა ნინოს ჯვრის მედალიონი). 

წმ. ილია მართლის გაზეთ "ივერიის"სახ. პროზა-პოეზიის პრემია ,,ივერია", 2019 წელი, ერთ-ერთი ნომინანტი : ,,წლის საუკეთესო ნოვეელა".

თამარიონის ენდალმა, 2019 წელი, ქართულ მწერლობაში შეტანილი განსაკუთრებული წვლილისთვის

რევაზ ინანიშვილის სახელობის ,,ერთი მოთხრობის" კონკურსი სპეციალური პრიზი, 2021 წელი, ჟურნალი ,,ანეული"

შიო ღვიმელის სახელობის პრემია, 2022წელი, როგორც საბავშვო ავტორს გადმომეცა ნაყოფიერი საქმიანობისა და საბავშვო ლიტერატურის განვითარებაში შეტანილი წვლილისთვის

მარიკა ბარათაშვილის სახ. პრემია, 2023 წელი, ნაყოფიერი შემოქმედებითი საქმიანობისთვის, გადმომეცა მწერალთა კავშირისაგან 

იაკობ გოგებაშვილის სახ. პრემია,  2024 წელს საქართველოს კულტურის სამინისტროსგან გადმომეცა საბავშვო წიგნისთვის ,,გაზაფხულის კაბიდან გადმოვარდნილი ყვავილის ამბავი"

,,ლიტერატურული საქართველოს" კონკურსი ,,ფრთხილად წინ მკითხველია", ნომინაცია კრიტიკა, პირველი პრემია, 2026 წელი

და სიყვარული მეცოტავება

 გული მაქვს ფართო, დაუტეველი.

როგორც ტყის დალის, ეგზომ თავნება,

ვით ციხე-კოშკი აუღებელი

და სიყვარული მეცოტავება.

სული შთამბერეთ ქრიგალ-ქარებო,

ამიყოლიოს კვირტების ფეთქვამ,

ვით ნიაღვარმა გრძნობამ წამლეკოს,

და იმ წამებში სიტყვაც კი ვერ ვთქვა.

გული მაქვს ფართო, დაუტეველი.

როგორც ტყის დალის, ეგზომ თავნება,

ვით ციხე-კოშკი აუღებელი

და სიყვარული მეცოტავება.

მაია დიაკონიძე

3.05.2026 წელი

რატომ არ უნდა გინდოდეს!

 რატომ არ უნდა გინდოდეს?!

ახვართქალება ბალახის

რატომ არ უნდა გინდოდეს,

ყაყაჩოს ცქერა ან რად ღირს

გვირილებიან მინდორზე!

ნიავს მოჰქონდეს წყაროს ხმა,

ბიბილოს აგიწითლებდეს,

გეტყოდეს: ,,მალე ჩამოხვალ,

ნუ გამიცრუებ იმედებს".

ამტყდარი ჭექა-ქუხილი

ფიქრებს დაწყობილს გირევდეს,

არ მოგეკაროს წუხილი,

წვიმა სახლის გზას გიგებდეს.

ახვართქალება ბალახის

რატომ არ უნდა გინდოდეს,

ყაყაჩოს ცქერა ან რად ღირს

გვირილებიან მინდორზე!

მაია დიაკონიძე

26.05.2026 წელი

მაინც დავბრუნდები! (ჩანახატი)

 მაინც დავბრუნდები!

ჩემფეხქვეშ ჯერ სამყურები გაქრა,

მწვანე ბალახს აღარ ვემეგობრებოდი,

მერე იებმაც მიმატოვეს, სად

მეცალა მათ საძებნად ბუჩქის ძირებში,

მწვანე მატიტელასაც ეწყინა,

სოფლის გზებზე ავიკრძალე სიარული,

დიდხანს მეძახოდნენ ბაბუაწვერები,

ვუსმენდი იმათ სიმფონიას,

ქარი დირიჟორი, ისინი აფრენილი ნოტები,

წინაპრების ჩურჩული მოჰქონდათ,

დაბრუნდი, დაბრუნდიო,

სისხლში რკინა მძლავრობდა,

კიდევ ჩაისუნთქე შენი მიწის ჰაერიო,

აქ დავრჩი, ქალაქში, ბეტონის ტყეში,

ფუი, თქვენი რკინისაც

და თქვენი ნაკელისაც მეთქი,

პირი იბრუნეს იამაც, მატიტელამაც,

გვირილამაც და ყაყაჩომაც,

მანდ რომ ყვავილებია ხელოვნური,

იმათ უყურეო...

მხოლოდ ბაბუაწვერა მომაყრის ხოლმე

თავის თეთრ ფთილებს,

ბაბუას წვერებს რომ ჰგავს,

ხელში ჩავიკუჭავ და ვეფერები,

შენ მაინც არ მიმატოვო, ვთხოვ,

იმანაც იცის, რომ მაინც დავბრუნდები

და ყოველ წელს გაზაფხულზე

მზესავით ყვითლდება და მიცინის...

,,ჭიტა", დამალობანას მეთამაშება.,

ამ დროს ისევ ბავშვი მგონია თავი.

მაია დიაკონიძე

29.05.2026 წელი

ქარია თუ ოჩოპინტრე?! (სალაღობო)

თმის კულულებს მიფრიალებს,

ქარია თუ ოჩოპინტრე,

შორს მანახებს იალაღებს,

მთაში პაემანზე მიწვევს.

შეხედეო კლდიან პანოს,

რა სჯობს ასეთ პანორამას,

მე აქეთ, ის იქით ძალობს,

ვთამაშობთ ჩვენ ,,ომობანას".

თმის კულულებს მიფრიალებს,

ქარია თუ ოჩოპინტრე,

შორს მანახებს იალაღებს,

მთაში პაემანზე მიწვევს.

მაია დიაკონიძე

2.06.2026 წელი

შენ რომ იცოდე (სატრფიალოების ციკლიდან)

 ისევ სატრფიალოებიდან

შენ რომ იცოდე, მე ვინ ვარ,

მე რომ ვიცოდე, შენ ვინ,

დრომ ჩემი გრძნობა მინავლა,

მინავლა ალბათ შენიც.

მაგრამ შემორჩი კვირტებში,

მე კი პეპელის ფრთებში,

ალბათ, არ გაგიკვირდები,

როცა გეწვევი მთებში.

დაგყნოსავ, მოგეფერები,

ნექტარს ვიგემებ შენსას,

ლალბადახშეულ ფერებით

გაგიცისკროვნებ ზეცას..

მაია დიაკონიძე

29.05.2026 წელი