ეფინებოდა წვიმები სოფელს
ეფინებოდა წვიმები სოფელს
და ჩემს გულს სევდა-ჭმუნვისკენ ხრიდა,
გადავყურებდი მდელოებს ,,სოველს",
ძაღლი დამარხულ ხელნაწერს თხრიდა.
და წამკითხველიც არ იყო ვინმე,
გამოეჭამა სოფელი ვირთხას,
წვიმა არხევდა გიტარის სიმებს,
ძაღლი ჩემს გულზე სამარხებს თხრიდა.
მაია დიაკონიძე
26.09.2026 წელი
No comments:
Post a Comment