დილა
ცას ბროწეული მოასკდა,
ღრუბელთ ჭურები გაივსო,
აზუზუნდება როცა სკა,
გვეწვევი დილავ, აისო.
გადათეთრდება ზოგან მთა,
ცხვრის ფარა ზედ იალაღობს,
მადლობა მინდა ვუთხრა მათ,
ვინც ბუნებას არ ღალატობს.
ვისაც ჯერ კიდევ გული აქვს,
უცემს არაგვის რბოლაზე,
მათი უკვდავი სულია,
ბრწყინავს, ვით სხივი ოლარზე.
მაია დიაკონიძე
6.09.2026 წელი
No comments:
Post a Comment