ჩემს მაია სიჭინავას!

 ნეტავ, ლამაზი, ლაღი, იყო მუდამჟამს, ჩემო,

პეპელასავით ფრენდე, ალამაზებდე მდელოს,

შენს შორიახლოს ყველგან რომ ყვავილობდეს ია,

შენ აისივით კარგო, ალბათ მაია გქვია.

ფრთები მოგისხამს ჩიტის, ღრუბლებში ნაზად გალობ,

ანგელოზი ხარ ჩემი, სიჭინავების ქალო,

გაიფანტება ცაში შენი ნამღერი სიტყვა

და უსათუოდ, ვიცი, ღმერთთან ლოცვებად მივა.

და შეიკვრება მასთან ყველა ჩვენგანის ხიდი,

ვარსკვლავების ქვეშ, მზის ქვეშ, მუდამ სწორ გზაზე ვივლით,

ათამაშდება სხივი ჩვენს თვალებსა და გულში,

შენ, მოგზავნილო უფლის, სულ დაგვავიწყებ წუხილს!

მინდა ვიყოთ ჩიტუნები (სატრფიალო) შეასრულა ნატალია ჭელიძემ

მინდა, ვიყოთ ჩიტუნები და ვიფრინოთ ტყეში,

მერე ერთხელ ერთ საღამოს წამოვიდეს თქეში,

შევიყუჟოთ ფოთლების ქვეშ, დავრჩეთ ქვეყნად მარტო,

ჩვენი დიდი სიყვარული მხოლოდ წვიმას ვანდოთ.

სიზმრად ვნახე, მგონი, ის დღე, ახლაც კარგად მახსოვს,

ცად ღრუბელი მიჰყვებოდა წვეთების ნაზ ნაქსოვს,

ჩვენ კი ნაზად ვჟღურტულებდით ღმერთის შორიახლოს,

ქარმა ყურში ჩამჩურჩულა: მახსოვს, მახსოვს, მახსოვს!

მაია დიაკონიძე

13Tiniko Chezhia, Sofio Chelidze და 11 სხვა

6 კომენტარი

მომწონს

კომენტარი

გაზიარება

მოჩითული ფარდა! (სიმღერა, ნანა ბაბუაძემ დაწერა)

 მოჩითული ფარდა და შენ ფანჯრის იქით, 

მაისობ და ვარდობ, ლალის ტუჩი გითრთის,

მე ბულბული ბაღში, შენთვის ნაზად ვგალობ,

გაჯადოვებ ხმებით, ყვავილთ დედოფალო.

განა სიყვარულმა დრო იცის და ხანი?

მეფეთამეფეა, ავდარია, დარი!

ხან ნარნარი წვიმა ჩვენს ნაკვალევს წაშლის,

მერე მზებატონი თავის სხივებს გაშლის.

მოჩითული ფარდა და შენ ფანჯრის იქით,

შემოგცინებ ნეტარს, სინაზით და რიდით,

ლამაზ ტუჩ-სახეზე ღიმილი რომ გიკრთის,

სიყვარული დავწნათ დიდი, დიდი, დიდი!

მისამღერი: 

მოჩითული ფარდა,

ყვავილებით ველი,

ათასი წლის მერეც 

გელი, გელი, გელი.

"ვეფხიტყაოსანზე" ორიოდ სიტყვა (მოგონებებიდან)

 ისევ მოგონებებიდან: ბავშვობაში კითხვა მიყვარდა ძალიან, სწრაფად ვკითხულობდი და ჩვიდმეტი წლის ასაკში, საქართველოში თუ კი რამე წიგნი იყო გამოსული და ხელმისაწვდომი, თითქმის ყველაფერი მქონდა წაკითხული. მეხუთე კლასში წავიკითხე კონსტანტინე გამსახურდიას "დავით აღმაშენებელი", რა დამამახსოვრდა და რას ვიგებდი, ეს კიდევ საკითხავია, მაგრამ ჩემს სიყვარულს წიგნების მიმართ ვერაფერი ანელებდა. სწორედ მათი საშუალებით ჩამომიყალიბდა ის მორალური პრინციპები, რომელიც ჩემთვის დღესაც დასაყრდენია და არასოდეს ვღალატობ. რა არის სიყვარული, მეგობრობა,ურთიერთპატივისცემა, ვაჟკაცობა, კდემამოსილება, რაინდობა, სამშობლოს სიყვარული, იქიდან ვსწავლობდი და ახლაც მინდა ვუთხრა მშობლებს, აუცილებელია ბავშვი კითხულობდეს ლიტერატურას, მარტო ინტერნეტი, კომპიუტერი ვერ მისცემს მათ შვილებს განვითარების საშუალებას, ის ლიტერატურა, კი რომელსაც ბავშვები სკოლაში გადიან, ძალიან მცირეა, რაც ახალგაზრდამ უნდა ისწავლოს, შეიმეცნოს, შეიყვაროს. იმასაც არ სწავლობენ და იმის წაკითხვაც არ უნდათ. ამიტომაც ვიღებთ გულგრილ თაობას, რომლებსაც არც სამშობლო უყვარს და არც ადამიანები და მათთვის ცხოვრებაში მთავარი ირიენტირი ფულია. მერე გვიკვირს, საიდან ასეთი ბოროტება, სიავე?! რა თქმა უნდა, არიან ადამიანები, რომელთაც შინაგანი ინტელექტი აქვთ, დაბადებიდან ბრძენნი არიან, შეიძლება ეს გენეტიკურიცაა, მაგრამ ასეთები ცოტაა. დღემდე ცხოვრებაში ჩემი ორიენტირი შოთა რუსთაველის "ვეფხისტყაოსანია", სახლში რამდენიმე გამოცემა გვქონდა, ნახატებით და მათი თვალიერება ერთი სიამოვნება იყო ჩვენთვის, რა თქმა უნდა, სხვა დიდი მწერლების და პოეტების ღვაწლს არ უგულვებელყოფ, მაგრამ ერთ წიგნში მოქცეული ამდენი სიბრძნე, შეუძლებელია ვნახოთ, თუ არა გოეთეს "ფაუსტსა" ან სერვანტესის "დონ კიხოტში" და ა. შ. მაგრამ რადგან ქართველი ვარ, "ვეფხისტყაოსანი" ჩემთვის ბევრად მნიშვნელოვანია, ის ცხოვრების კრედოა, ორიენტირი, რაზეც უნდა სწორდებოდეს ყველა ქართველი. ბევრ მშობელს მოვუწოდებ, თვითონ წაიკითხონ, ახლაც არაა გვიან და ასწავლონ თავიანთ შვილებს, ბავშვის აღზრდა ყველაზე მნიშვნელოვანია, რასაც თქვენ აკეთებთ. ვაკვირდები დღევანდელ ბავშვებს, ძალიან ბევრი ქუჩაშია მეთვაყურეობის გარეშე, მიუხედავად იმისა, რომ ჩვენ ხუთი და_ძმანი ვიყავით, თუ არ გავიპარებოდით სახლიდან, ასეთებიც ხდებოდა, დედასა და მამის მეთვალყურეობის გარეშე, ჩვენ გარეთ ნაკლებად გვიშვებდნენ. აქ კი ვხედავ, პატარები ფერდობზე, ასფალტზე ეშვებიან "სამოკატს" რომ ეძახიან, ერთი წაიქცა, ფეხი იტკინა, პატრონი არაა. მერე უკვირთ, რატომ გამოვიდა ჩემი შვილი ნარკომანი, ქურდი, ბანდიტი და ა. შ. ათასი ჯურის ეშმაკი შეიძლება დაეპატრონოს თქვენს შვილს და სხვის იმედად ნუ იქნებით, მათთან ერთად იკითხეთ, ირბინეთ, ითამაშეთ, მარტო ძვირფასი ნახატებიანი წიგნების ყიდვა და დაწყობა არაა საქმე. წარმატებებს გისურვებთ მშობლებო, პირველ რიგში, კარგი ადამიანები გაგეზარდოთ, სამშობლოს მოყვარულები, ამის გარეშე ეს ქვეყანა ვერ გადარჩება!

მაია დიაკონიძე

32Lali Gachava, Eteri Isakadze და 30 სხვა

13 კომენტარი

1 გაზიარება

მომწონს

კომენტარი

გაზიარება

მიყვარს ტკბილი იმერეთი

 ყველამ ეგრე რომ ვიძახოთ,

მე ვჯობივარ, წინ ვერ წავალთ,

ყველა კუთხის შვილი მიყვარს,

აბა, მარტო, მე ვინა ვარ!

მიყვარს ტკბილი იმერეთი,

მიყვარს ჩემიც, სხვისი ოდაც,

დაგველოცოს ცალ-ცალკე და

ყველას ერთად ჩვენი მოდგმა.

მაია დიაკონიძე

70Irma Kvashilava, Eteri Isakadze და 68 სხვა

24 კომენტარი

7 გაზიარება

და შენ იცი, ახლა, ქარო!

 გაიხარეთ, მე კი ყელზე

მაკრატელი დიდი მაძევს,

ის მარყუჟი უნდა შემხსნან,

ჯოჯოხეთის გზას რომ აგნებს.

დღეს ისევე მომცეს შანსი,

სამოთხის გზა შევისწავლო,

და შენ იცი ახლა, ქარო,

უფსკრულში არ გადამაგდო.

რომ გგონია, ბედნიერობ!

 რომ გგონია, ბედნიერობ,

გადაიფრენ ზღვასაც,

ეს ცხოვრება მაშინ გმტერობს,

ზურგში ჩაგცემს დანას,

მგლების შიშით, მეგობრებო,

ხომ არ გავწყვეტთ ფარას?!

იმ წუთებით ვბედნიერობთ,

ტკივილებს რომ ფარავს.