ბედნიერი ვარ უმიზეზოდ...

ფშატის ძირში ვარ ჩამომჯდარი,
თვალს მიკრავს ვაშლი,
წითელი, როგორც ყაყაჩო და
ელვარებს მზეზე,
საიდუმლოა ეს კავშირი
ვით მირქმა ბავშვის,
მე კი ფიქრებში ამ კავშირის
მიზეზებს ვეძებ...
ბედნიერი ვარ უმიზეზოდ
და ხელებს გავშლი...

რა ჯობია მზეს და ზღვას

რა ჯობია მზეს და ზღვას,
როცა ფიქრი არა გკლავს,
როცა აღარ ელი ბევრს,
ამ ცხოვრებას უხრი ქედს,
რა ჯობია მზეს და ზღვას?!

ოცნების დილა

ოცნების დილამ მომახარა მზე და პალმები,
ზღვამ შემოდგომის პესიმიზმი თითქმის გამიქრო,
შევცქერი ტალღებს, ერთმანეთთან ნაალერსალებს,
ლურჯ საიდუმლო სამყოფელში... და მეც ვხალისობ.
სხეულს ეკვრება წყლის უსაზღვროდ ნაზი წვეთები,
კენჭებს და ქვიშას ფეხის ტერფებს ისევ დავაყრდნობ,
უკიდეგანო სივრცისა ვარ ახლა მფლობელი, -
ის არის იგი, ვისაც ვიცი, ფიქრებს გავანდობ.

ცას შეჰყეფს ძაღლი

ცას შეჰყეფს ძაღლი,
ითხოვს შველას,
აფრენს ვედრებას,
ჩვენ კი ძეთ კაცის,
რა გვიჭირს, რომ არ გვემეტება,
ზევით ავწიოთ ეს ხელები უკეთურობის
და ორი სიტყვით ვუთხრათ უფალს:
- ღმერთო, შემინდე, ამ უძლურების!

აღმოსავლეთის შევაღე კარი...

აღმოსავლეთის შევაღე კარი, -
მნათობს გავანდე ფიქრი და აზრი,
მონუსხულივით განვაგრძე გზები
და უფლის კალთას მივენდე  გზნებით.
შევთხოვე: - ღმერთო, მომეცი ძალა,
რადგან ცოდვები ისევე მძალავს,
თითქოს გველი მყავს ჩაწნული თმებში,
ადამის ვაშლი მიჭირავს ხელში...
უზენაესმა ღიმილით მითხრა:
- შვილო, ამქვეყნად ღვთიური სიტყვა
დასაბამიდან სამყაროს ითქვა...
ის გადაგარჩენს ბოროტის ქმნისგან!

წმინდა ნინოს(მეორე ნაწილი)

ნინოო...იძახოდა მოლაღური,
ვარდის ბუჩქის ტოტზე შემომჯდარი,
ეკალს ცრემლის წვეთი დასდენოდა,
ქრისტეს სისხლი იყო, ჩვენთვის მკვდარის.
მთიდან გადმოყარა თოვლის ფიფქი
ქარმა, სათნოებით დაბორკილმა,
ზეცამ გამოსახა ნინოს ჯვარი, -
შუქი გადმოფინა სულიწმინდამ.
ნინოო...მოსძახოდნენ სანახები,
მცხეთას მიილტვოდა მარტოსული,
წმინდა ყვავილების კიდობნიდან
ღმერთმა გვისახსოვრა თაიგული!

წმინდა ნინოს (პირველი ნაწილი)

ფერო ფერთაო,
ვარდის სადარო,
შენს ლამაზ სახეს
რა შევადარო?
წმინდა დედაო,
მხსნელო ქართველთა,
ეკალო, რისხვავ,
ურწმუნო მრევლის,
შენს ამაგს, სიბრძნეს,
შენს მოთმინებას,
შენს შემართებას,
მარადჟამს ველით!
გამოვატარეთ საუკუნეებს
შენი ჯვარი და სახება შენი,
ეხლა კი გვიჭირს,თვალი მოგვავლე
და გადმოგვხედე სათუთი მზერით!
წმინდა ქალწულო, უსათნოესო,
ვაზის რტონი რომ გიპყრია ხელში,
ქართლის დიდების შენ ხარ მოსურნე,
შენ ააყვავე მამული ჩვენი!
კვირტადქცეული საქართველოა,
ღვთივკურთხეული ამაყი ერი,
ჩვენ მუშაკნი ვართ სამოთხის ბაღის
და მზის ამოსვლას ვენახში ვხვდებით!