სურვილით ვიწვი, რომ გნახო ისევ,
რომ არასოდეს გამიშვა ხელი,
ხელჩაკიდულნი დავეშვათ მტკვარზე,
და ლურჯ ტალღებში გავცუროთ გემით.
გავუყვეთ ქუჩებს ნაწვიმართ, სველებს,
აღარ მომცილდე არასდროს გვერდით,
ჩვენს ნაკვალევში ჩაყოფენ ტერფებს,
შეყვარებული გაივლის ბევრი.
ახლა კი დუმხარ, არაფერს ამბობ
და მიუყვები სველ ქუჩებს მარტო,
და სიყვარულის იმ უთქმელ სიტყვებს
გარეთ მოარულ ლანდებს თუ ანდობ.
ცაში ვიწექი მე ამ ღამეს, თეთრი ღრუბელი,
ათასი თვალი მთვარის შუქში მაბანავებდა,
ნეტავ, თუ ვიყავ ცის ტატნობზე ქალი ვრუბელის,
რომელიც მხოლოდ ქარის ველურ ვნებას დანებდა.
ახალი წელი დგებაო, იანვარს ემღერებაო, კარს შემოგვიღებს სიკეთე,
ნაღველი გაქარწყლდებაო. სახეზე ბაგეს ღიმილი, დარდი წაიღოს ძველმაო, ოჯახებს ხვავი,ბარაქა, ქართველ ერს გამრავლებაო! მისამღერი: მრავალჟამიერ ერსაო მრავალჟამიერ ჭერსაო მრავალჟამიერ, მრავალჟამიერ მრავალჟამიერ ერსაო. ყოველი დილა უღრუბლო, გალობა ანგელოზთაო, წყალობა დღესა ყოველსა, მეფობა სიყვარულსაო ახალი წელი დგებაოო ყველა ოცნება ხდებაო სანთელს დავანთებთ საუფლოს, უფალი გადმოგვხედავსო.. მისამღერ: იგივე ახალი წელი დგებაო გვიგზავნის ათას ფერსაო ცაზე დახატულ ვარსკვლავებს ტკბილეულს ბევრზე ბევრსაო... უფალმა ღმერთმა დაგლოცოთ ლხინი ამრავლოს ჩვენსაო ქართული ჰანგი ცას ასწვდეს მრავალჟამიერ ჭერსაო,. მისამღერი: იგივე მისამღერი: იგივე.ე
ახალი წელი დგებაო,
გვიგზავნის ათას ფერსაო,
ცაზე დახატულ ვარსკვლავებს,
სპეტაკ თოვლს თეთრზე თეთრსაო.
ახალი წელი დგებაო,
ყველა ოცნება ხდებაო,
სანთელს დავანთებთ საუფლოს,
იებს მოისხამს ზეცაო.
.
სილამაზით და სიკეთით
შეგვამკობს ქართველ ერსაო.
კარებს მივუხურავ ღამეს,
ყურში ჩავჩურჩულებ ლამაზ ბეგონიას,
უკვე აღარც მინდა რამე!
რაც არ უნდა ვთქვათ, ხანმოკლეა ეს წუთისოფელი, დროის ფასი არ ვიცით და ხშირად უაზროდ ვფლანგავთ, მაშინ როცა გაფაციცებული უნდა ვიყოთ, თითოეული წამი სიკეთისთვის გამოვიყენოთ, საგზალი წავიყოლოთ იმ ქვეყანას წარმავალებმა. მახსოვს ბავშვობაში ხშირად ვეცემოდი, ხუთსართულიან სახლში ვცხოვრობდით მეხუთე სართულზე, სანამ ავიდოდი, ლიფტი არ იყო, კიბეებზე ასჯერ დავეცემოდი, მუხლები სულ გადატყავებული მქონდა და არ ვიმჩნევდი, ავდგებოდი, მაინც ზევითკენ მივიწევდი, იქ ხომ ჩემი მშობლები მელოდებოდნენ, ასეა ჩვენი ცხოვრება, ვეცემით, ვდგებით, მაინც ვაგრძელებთ გზას, მერე კი წავალთ ჩვენს დამბადებლებთან, სანამ აქ ვართ კი არ შევიმჩნიოთ დაღლა და ტკივილები!
