ერი წერამ აიტანა,
დასახნავი დარჩა ყანა,
იმიტომაც ქვეყნის საქმე,
მიდის ასე გან და განა.
Thursday, October 31, 2019
В. Высоцкий "Будь хоть бедой в моей судьбе", თარგმანი მაია დიაკონიძის
უბედურებაც რომ იყო ჩემი
და როგორც უნდა, განგვსაჯონ სხვებმა,
სამუდამოდ მაქვს მისჯილი ჩემთვის,
მთელი ცხოვრება გავლიო შენთან.
ვლადიმერ ვისოცკი
Будь хоть бедой в моей судьбе,
Но кто б нас не судил,
Я сам пожизненно к тебе
Себя приговорил...
Но кто б нас не судил,
Я сам пожизненно к тебе
Себя приговорил...
В. Высоцкий
Tuesday, October 29, 2019
ჩვენს სადადებელს ჩვენვე ავშლივართ
ჩვენს სადარდებელს ჩვენვე ავშლივართ,
როგორც ეკლები ვარდს მხმოიარეს
და გოლგოთისკენ მავალ ბილიკზე
ჯვარცმულზე უფრო სწრაფად ვიარეთ,
რომ დაგვენახა იმისი სევდა,
ტვირთი გამხდარა კაცობრიობის,
ჩვენს სადარდებელს ჩვენვე ავშლივართ,
მოთმენა აღარ გვყოფნის იობის.
,
როგორც ეკლები ვარდს მხმოიარეს
და გოლგოთისკენ მავალ ბილიკზე
ჯვარცმულზე უფრო სწრაფად ვიარეთ,
რომ დაგვენახა იმისი სევდა,
ტვირთი გამხდარა კაცობრიობის,
ჩვენს სადარდებელს ჩვენვე ავშლივართ,
მოთმენა აღარ გვყოფნის იობის.
,
Monday, October 28, 2019
თვალში ჩავიდგამ ფირუზებს
შენ თუ არაფერს მიყვები,
არც მე არაფერს გეტყვი,
თვალში ჩავიდგამ ფირუზებს,
ზღვათა სივრცეს რომ ელტვის...
შიგ დაინახავ ყველაფერს,
რისი თქმაც შენთვის მსურდა,
შენი თვალების ტბებიდან,
ამოვცურდები უკან.
ანათებ, ისე ანათებ,
როგორც ვარსკვლავი ცისკრის,
დღისით მიწაზე დაგყავარ,
ღამით - ვარსკვლავებს ვითვლი.
არც მე არაფერს გეტყვი,
თვალში ჩავიდგამ ფირუზებს,
ზღვათა სივრცეს რომ ელტვის...
შიგ დაინახავ ყველაფერს,
რისი თქმაც შენთვის მსურდა,
შენი თვალების ტბებიდან,
ამოვცურდები უკან.
ანათებ, ისე ანათებ,
როგორც ვარსკვლავი ცისკრის,
დღისით მიწაზე დაგყავარ,
ღამით - ვარსკვლავებს ვითვლი.
მიაპობს ტოტებს ირემთა რემა
მიაპობს ტოტებს ირემთა რემა,
მონადირე კი მიჰყვება კვალზე,
ცა ელოდება ღვთის შვილთა ბელადს,
სისხლს არ შეახმობს ვაგლახად ტანზე.
მონადირე კი მიჰყვება კვალზე,
ცა ელოდება ღვთის შვილთა ბელადს,
სისხლს არ შეახმობს ვაგლახად ტანზე.
Sunday, October 27, 2019
სამშობლოში ცრემლი გვახრჩობს... (ერთსტროფიანი)
სამშობლოში ცრემლი გვახრჩობს,
სისხლი, დაგლეჯილი მიწის
და იმედად დავრჩით მარტო,
ევროპის და ამერიკის.
სისხლი, დაგლეჯილი მიწის
და იმედად დავრჩით მარტო,
ევროპის და ამერიკის.
იქ არავინ მელოდება...(ერთსტროფიანი)
ნეტავ, სახლში რად ვიჩქარი?
იქ არავინ მელოდება,
გადავლახავ დროს და მანძილს,
სადაც მიხმობს მოგონება.
იქ არავინ მელოდება,
გადავლახავ დროს და მანძილს,
სადაც მიხმობს მოგონება.
Subscribe to:
Posts (Atom)