სამყურამ ყური ჩამოყარა, როცა გადავრგე,
მინდვრიდან მოსულს გაუჭირდა ოთახში ყოფნა,
აგისრულებო, მპიდებოდა, სურვილს ათასფერს,
ოთხყურა იყო მათში ერთი, გაჭირდა პოვნა.
ახლა კი ვხედავ, ის სურვილიც დაპატარავდა
იმ ზომისაა, როცა ვიყავ სულ მთლად პატარა,
ბედმა იმდენი და უაზრო გზებზე მატარა,
დავრჩი მიმქრალი სურვილის და ფოთლის ამარა.
Monday, December 31, 2018
გზაზე ერთხელ სიკვდილს შევხვდი
გზაზე ერთხელ სიკვდილს შევხვდი,
უსაშველოდ დაღლილს, ბებერს,
- ჩემი საქმე, განა, მომწონს?
ცოდვებისთვის განმაწესეს
ამ ადგილას, თუმცა ბევრი
ნატრობს ახლა საქმეს ასეთს,
რა დრო დადგა? - გაიცინა,
ვერ პოულობს კაცი საშველს!
მივაცილებ ზოგს ედემთან.
ჯოჯოხეთის ელით კარი
მათ, ვინც ჰყიდა ქართლის მიწა,
არ დაზოგა თვისიანი.
- შუბლზე ხელი შემოიდო
მარტოხელამ, ჩონჩხადქცეულს
ტკბილეული ჰყვარებია,
მივაწოდებ კანფეტს რჩეულს.
ვუმასპინძლე ურჩ ბერიკაცს,
რომ ასრულებს თავის სიტყვას,
კეთილს ისიც ფორას აძლევს,
ბოროტს, თავხედს არც ის იცავს.
უსაშველოდ დაღლილს, ბებერს,
- ჩემი საქმე, განა, მომწონს?
ცოდვებისთვის განმაწესეს
ამ ადგილას, თუმცა ბევრი
ნატრობს ახლა საქმეს ასეთს,
რა დრო დადგა? - გაიცინა,
ვერ პოულობს კაცი საშველს!
მივაცილებ ზოგს ედემთან.
ჯოჯოხეთის ელით კარი
მათ, ვინც ჰყიდა ქართლის მიწა,
არ დაზოგა თვისიანი.
- შუბლზე ხელი შემოიდო
მარტოხელამ, ჩონჩხადქცეულს
ტკბილეული ჰყვარებია,
მივაწოდებ კანფეტს რჩეულს.
ვუმასპინძლე ურჩ ბერიკაცს,
რომ ასრულებს თავის სიტყვას,
კეთილს ისიც ფორას აძლევს,
ბოროტს, თავხედს არც ის იცავს.
Saturday, December 29, 2018
აღარ აკლდება თერმომეტრს ხაზი
მეცხელა ჩემი ტანჯული მიწა,
აღარ აკლდება თერმომეტრს ხაზი,
ჭირის ოფლს იწმენდს და რამდენს იტანს,
გული გაჩერდეს, სჭირდება წამი.
ნაიარევი, შუბლგახეთქილი,
წევს და სიმწრისგან ტკივილით ოხრავს,
სისხლი მოწურა ვინ არ ოხერმა,
ფეთქავდა მაჯა, ყვაოდა მიწა.
დღეს კი ცრემლი სდის ნაგვემს ათასგზის,
სნეულ სხეულში ფართხალებს გული,
ან აცოცხლეთ და ხსნის გზა მიეცით,
ან მიაბარეთ ღმერთს მისი სული.
მე ხელთათმანი გესროლე, ბედო!
მე ხელთათმანი გესროლე, ბედო,
დუელში გიწვევ დიდი ხანია,
არც მტრობას მიშლი და არც მოყვრობას,
ტკბები წამებით და გიხარია.
დუელში გიწვევ დიდი ხანია,
არც მტრობას მიშლი და არც მოყვრობას,
ტკბები წამებით და გიხარია.
ქარებში გიჟურ სიყვარულის გაივლის ჟამი
ქარებში გიჟურ სიყვარულის გაივლის ჟამი,
ნაფიქრი რჩება საგულეში, იხსენებ როცა,
დაფრენდი მაღლა, ეხებოდი მთების მწვერვალებს,
ახლა ოცნების ძველ ტანსაცმელს აკერებ ფოლაქს.
ნაფიქრი რჩება საგულეში, იხსენებ როცა,
დაფრენდი მაღლა, ეხებოდი მთების მწვერვალებს,
ახლა ოცნების ძველ ტანსაცმელს აკერებ ფოლაქს.
ლამპიონები ანათებენ სხვა ქუჩებს, ვიცი
ლამპიონები ანათებენ სხვა ქუჩებს, ვიცი,
მაგრამ არ მოდის მკრთალი შუქიც ჩემთან იმედად,
ნათელი, ალბათ, ჩამოსული ზეციდან სხივი,
სხვისია, ჩემთვის ჯოჯოხეთის ალი ინთება.
მაგრამ არ მოდის მკრთალი შუქიც ჩემთან იმედად,
ნათელი, ალბათ, ჩამოსული ზეციდან სხივი,
სხვისია, ჩემთვის ჯოჯოხეთის ალი ინთება.
სულშიც ღამდება
სისხლის წვეთები იწრიტება ბნელ ხორშაკ ქარში,
გამოუცნობი ტკივილები ბედად დამყვება,
ნუთუ, უდაბნოს ვერ დავსერავ, თუნდ, მჭრელი დანით,
ქვიშით მევსება თვალები და სულშიც ღამდება...
გამოუცნობი ტკივილები ბედად დამყვება,
ნუთუ, უდაბნოს ვერ დავსერავ, თუნდ, მჭრელი დანით,
ქვიშით მევსება თვალები და სულშიც ღამდება...
Subscribe to:
Posts (Atom)