სათითური

კერვის დროს სათითურს ვიკეთებ თითზე,
ნემსმა რომ არ მიჩხვლიტოს,
ნეტავ, ასეთივე დამცავი საშუალება გვქონდეს გულისათვის,
ავიცდენდით მწარე ჩხვლეტას.

წამია, წუთი თუ წუთზე მეტი

წამია, წუთი თუ წუთზე მეტი,
მუდამ სამშობლოს მაწუხებს ბედი,
ჭირვეულთ კასტას გახსნია მადა,
ჩემი ბაბუ კი თხილის ჯოხს რანდავს,
შორი წარსულის მიყვება ამბავს,
ახალი წლისთვის ჩიჩილაკს მართავს,
რომ ჩვენს გულებში დაემხოს კერპი
და მხოლოდ ერთი ვადიდოთ ღმერთი.
წუხს, შემოგვტირის დამწვარი ველი:
- აღმადგენს მხოლოდ გამრჯელი ხელი.
ახალი მთვარე დაგვნათის თავზე,
კაცის ბუნებას უცნაურს ამხელს:
ვიღაც ბანაობს რძეში და ქერში,
ვიღაც ტირის და ეფლობა მტვერში.
უსამართლობას ვერავინ დალევს,
თუ არ შევაღებთ სამოთხის კარებს,
ბედნიერება კაცის ძეთ გველის,
თუ მოვიშორეთ სამოსი გველის
და აზროვნების შეცვლაც ვერ შველის,
ქვეყანა შენთვის თუ არის გერი.
          _______________
ატირდებიან წვეთები ქარში,
მოგვეგებება ბუნება მარშით:
- სიკეთის თესლი ჩაყარეთ ხნულში,
ვარდი ამოვა ბაღშიც და სულშიც.

გალაქტიონს!

ახალ წ;ლის ღამეს მეწვია მუზა,
მე ვიქნებიო წელს შენი მეკვლე,
ეყარა თმებზე ფიფქები გრუზად,
პარმაღზე იდგა ლექსების მეფე.

სისხლით მორწყულო მამულო!

სისხლით მორწყულო მამულო,
გტკივა რომელი თითი?
შვილებს, მტევნებად ასხმულებს, 
გვრანდავდი, ნაზად გვთლიდი, 
ვერ დაგიფასეთ, გავდექით,
ბევრი აღმოჩნდა ფლიდი,
მაინც გტკივა და გაჟრჟოლებს
ჩვენზე დარდით და ფიქრით,
დედას რომ ჰკითხონ, რას გეტყვის,
მოსჭრან რომელი თითი?!

ღამის პეპლებს!

რად გათეთრდა შენი ფრთები?
რამ გიცვალა ნეტავ ფერი?
ქარიშხალმა,მზემ და წვიმამ, 
თუ ეს ყველა იყო შირმა?! 
მინდორ-ველში ფრენდი ნაზი
დაგაფინეს მხრებზე დარდი,
ბედისწერის მსხვერპლი გახდი,
ახლა თვითონ იწვევ ჟრჟოლას,
უსიამო ფიქრი მოგაქვს!

სიმღერა

თითისწვერებზე მატარა ამ გოგომ, ციცქნა - პატარამ,
აჩიკუდათი მიჰყვება ახლა ღრუბლების ქარავანს,
ვერ დაეწია ვერავინ ჩიტივით ბოლოქანქარას,
შევყურებ, როგორც შეჰყურებს წითელ ვაშლს ბიჭი შაქარა. ...

საშობაო სიმღერა (საბავშვო)

საშობაო სიმღერა

ფიფქებით და ფიქრებით
საშობაოდ ვივსები,
წმინდის მადგას ნათელი,
დამტრიალებს ფანტელი.
ღმერთი იშვა ბეთლემში, -
საუკუნო ცხონება
მოგვანიჭა კაცის ძეთ, -
გაგვინათა გონება.
მოკაშკაშე ვარსკვლავმა
სიხარული მოგვფინა,
ჩვენს გულებშიც გიზგიზებს
კელაპტარი, "ოდილა.
ოდილა და ოდილა,
ოდელია, დელია",
ზამთრის ღამე სითბოს გვგვრის,
ანგელოზნი მღერიან.
აიტაცა ნათელში
ცამ ეჟვანი მჟღერია,
სამუდამოდ დაშრება
მწუხარების ცრემლია.
"ოდილა და ოდილა,
ოდელია, დელია,"
ცხვრების ფარას მოუძღვის
ზნეკეთილი მწყემსია,
სიყვარულის ზეობა
მიწყივ დაუწესია.
ქვეყნად ყველა სიმდიდრე
მისი ფეხის მტვერია,
შევეგებოთ მესიას, -
ის სიკეთის მთესია,
"ოდილა და ოდილა,
ოდელია, დელია."