მინიმა

 ***

მეგონა, დიდი ზღვა ვიყავი,

ვყოფილვარ, როგორიც სხვები,

ვით ჩიტმა შეივსე ჩიჩახვი,

ვერ მიხვდი, ტალღის ვარ შხეფი.

მაია დიაკონიძე

10.10.2025 წელი

სიყვარულია, მინიმა

 ***

სიყვარულია, რაც გვამაგრებს და ვებმით ზეცას,

ფერად ბუშტებად ვეკიდებით იქით და აქეთ,

თუ არ გიყვარდა, ვერ მიხვდები ცხოვრების ვერც აზრს,

და მიადგები ჯოჯოხეთის, ცეცხლიან კარებს.

მაია დიაკონიძე

15.10.2025

შაირი

***

ისეც გიყურე, ასეცა,

ხან პროფილში, ხან ანფასში,

არ ვარგა, კაცო, მასეცა,

დაუჩაგრიხარ ჯალაფში.

ქალი მაშ რაღა ქალია,

თავისას თუ არ ეცადა,

სიტყვა მაუდის მალია,

შენ ფრთების შესაკვეცადა.

მაია დიაკონიძე

14.10.2025 წელი

მინიმა

^^^

მეგონა, დიდი ზღვა ვიყავი,

ვყოფილვარ, როგორიც სხვები,

ვით ჩიტმა შეივსე ჩიჩახვი,

არადა ტალღის ვარ შხეფი.

სახუმარო, მინიმა

 სახუმარო

ვნატრობ პარიზს, მადაგასკარს,
ვნატრობ მაკალუზე ასვლას,
გამიმართლა ნაკლებ აქაც,
უკვე ვეძებ ბალიშ-საბანს.
მაია დიაკონიძე
13.10.2025 წელი

სახუმარო

 ძმამ ძმას რომ თავი გაუპო, 

არ შევიცხადეთ, არ ვგვემეთ,

ზოგია თურმე  კარუზო,

ზოგიც მეფეა ერეკლე.

აგვიკლო ყვავის ყრანტალმა,

ბულბულს სხვის ბაღში ეძებენ,

ვერ გაიხარა მართალმა,

ყველას ჰკიდია ფეხებზე.

აივანზე იჯდა ქალი (მედეა ჯაფარიძეს)

 აივანზე იჯდა ქალი

აივანზე იჯდა ქალი,

ყორნისფერ თმას ივარცხნიდა,

მიმებჯინა მისთვის თვალი,

ჩქერს ვამსგავსე ლიახვისას..

იშლებოდა თმები ფრთებად,

უწეწავდა კულულს ქარი,

ნეტავ იცის ტურფამ ფრენა,

ან ვინაა მისი ქმარი?!

მაია დიაკომნიძე

9.10.2025 წელი