ზევით და ზევით მივიწევ,
სანამ ნიავი ირწევა,
რა კარგი არის, ჭირიმე,
შენ მკლავზე ჩამოძინება.
მაია დიაკონიძე
Monday, June 9, 2025
Friday, June 6, 2025
წვიმა
წვიმა
მათგან მოველი საჩუქრებს,
იწვიმებს უხვად, ღვარულად,
წვიმის ნაწვეთებს ჩაუქებს
გაუმართიათ მარულა.
ალერსით მეფერებიან,
პირზე მკოცნიან ხალისით,
არ დამტოვებენ ცრემლიანს,
სულს მივსებს ედელვაისი.
მაია დიაკონიძე
6.06.2025 წელი
Wednesday, June 4, 2025
შენ, სიკვდილო!
შენ, სიკვდილო!
იცი, რომ შენს საცეცებს,
ვერავინ ვერ დაუსხლტა,
ახლაც თვალებს აცეცებ,
ჩემზე ფიქრობ, რა უნდა.
ჯერ სიცოცხლე ჩემს ძარღვში,
ისევ ისე ლამაზობს,
ჩაგიარო დემარშით,
დღეს მე ამას გთავაზობ.
მაია დიაკონიძე
19.05.2025 წელი
მინიმა
,,კუნწულა" ლექსებიდან
ზოგი ღარიბი, გლახაკი,
მთით გადმომდგარი ვერძია,
იმან ქნა სხვისთვის აღაპი,
ვერავინ წამოეწია.
მაია დიაკონიძე
21.05.2025 წელი
დაბადების დღეს მილოცავ ახლა, სატრფიალო
სატრფიალოების ციკლიდან:
დაბადების დღეს მილოცავ ახლა!
დაბადების დღეს მილოცავ ახლა
და ამ საკვირველ სტრიქონებს მიძღვნი,
ყელზე მკიდია ღრუბლების მძივი.
დეკემბერია და მაინც მათბობს
ძირს დაფენილი ქათქათა თოვლი,
,,მიყვარხარ", ყველა ბწკარედში ამბობ
და თეთრ ფიფქებად იმედი მოდის.
ვით შევეპუო ყინვას და ზამთარს,
ვით ვერ გავუძლო ცდასა და ლოდინს,
დღეს ამ თოვლიან თეთრ მთებად დამდგარს,
მეც დაგიძახებ: ,,მიყვარხარ, მოდი!"
მაია დიაკონიძე
11. 12. 2024 წელი
სამშობლოს! (პატრიოტული)
სამშობლოს!
ვით ბებერ ტოტიას, შენც ისე გერჩიან,
ვინ ასე, ვინ ისე, გწიწკნის და მიჰქარავს,
შენ ჩემო ბებერო, ერთგულო წიქარავ!
სიყვარულს არა აქვს სასრული, სამანი,
და თუნდაც მე ერთმა ამ გულში გინახო,
არ მინდა არც ლუკმა არავის არამი,
როცა ჩემს თვალებში მზესავით ციაგობ.
შოთას გზას მივყვები, ვით ქალი ასმათი,
ფიცით ვარ შეკრული უზადო გმირებთან,
მიხმობენ ზარები თმოგვით და რაბათით,
ვიცი, რომ ქართველი არ გადაჯიშდება.
მაღლდება ოცნება მეშვიდე ცათამდის,
შხარა და უშგული თერგივით ხმაურობს,
ხმლით და ჯვრით მოსულხარ გმირულად აქამდე,
ილიას, ვაჟას და აკაკის მამულო!
მაია დიაკონიძე
26.05.2025 წელი
Subscribe to:
Posts (Atom)