ხელიდან ხელში გადადის მთვარე,

ერთურთს აწვდიან მთები ლანგარზე,

ჩაეცინება მდინარეს მწარედ,

მის გულზე ტოვებს მხოლოდ ანარეკლს.

მაია დიაკონიძე

21. 04. 2024 წელი

ქალის ჭკუა (ესსე)

 ქალის ჭკუა

სულ მაინტერესებდა, რაში მდგომარეობს ქალის ჭკუა?! ბევრი, ჩემი გაგებით, ჭკვიანი და ლამაზი ქალი მინახავს ოჯახში დაჩაგრული, მიწასთან გასწორებული, ლაფში ამოსვრილი, ნაღალატარი, თანაც მათზე შეუხედავ, ულამაზო ქალებთან. ყველაფერს ითმენენ. ერთხელ მახსოვს, ერთ ქალს ვკითხე, როგორ შეგიძლია, ეს ყველაფერი აიტანო მეთქი. მიპასუხა: იმ დროს ვფიქრობ, რომ ექიმი ავადმყოფზე არ უნდა გაბრაზდეს და ვმშვიდდებიო. რამდენ არაფრით გამორჩეულ ქალს კიდევ ხელში აყვანილს დაატარებენ, ვარდ-ყვავი;ლს არ აკლებენ.

სად მარხია ძაღლის თავი?! ახლა ვხვდები, რომ იმათ ექცევიან კარგად, ვინც უყვართ. და არა აქვს მნიშვნელობა: ლამაზი ხარ თუ ნაკლებად ლამაზი, განათლებული თუ გაუნათლებელი, ჭკვიანი თუ სულელი, მთავარია უყვარდეთ. ტყუილად არ უთქვამთ, ვისაც ვინ უყვარს, იმისი ლამაზიც ის არისო.

ქალებო, გისურვებთ ბედნიერებას, თქვენ ამას იმსახურებთ!

მედეა (საბავშვო ლექსი)

 მედეა

- ჩემია და ჩემია, - გაიძახის მედეა,

ჩასაცმელი ბევრი აქვს, სახლში აღარ ეტევა,

- უწილადე მეგობრებს, რაღად გინდა ამდენი?!

გამოივსო კარადა ქუდებით და კაბებით! -

მედეას კი არ ესმის თითქოს ბებოს ნათქვამი,

თავს იწონებს ქუჩაში ქუდით ძალზე ახალით,

ერთხელ ქარი მოფრინდა, შემოაღო კარები,

სულ ქუჩაში გაფინა ქუდები და კაბები.

მაია დიაკონიძე

23.07.2018 წელი

ხეო სიცოცხლის! (ხალხურ მოტივებზე)

ხეო სიცოცხლის!

(ხალხურ მოტივებზე)

- ბანს მოგცემ, - ასე მითხარი,

სადაა შენი პასუხი,

თუ მეტყვის, ნეტავ, მკითხავი,

ვისი გეხვევა მარწუხი.

ვინ გიმტრო-დაგიჯაბანა,

რომ არ დასჭირდა არც ცული,

ნეტავ, თოკებს ვინ აბამდა,

ქსელში ხარ ამოხლართული.

წამოდექ, ხეო სიცოცხლის,

მძლავრ შეიბერტყე ტანია,

გვერდზე ჩაგიდის იორი,

მან მოგცეს მთების ბანია.

მეც ბედნიერი ვიქნები,

შენი აღდგომით მკვრდრეთითა,

ნისლით გავივსოთ ჭიქები,

დავძღეთ სიცოცხლის ქებითა.

მაია დიაკონიძე

20.04.2024 წელი

არაგვო!

არაგვო!

არაგვო, წამოიმართე,

არწივის მკერდი გვაჩვენე,

ფარ-იარაღი შეგშვენის,

განა, უზიხარ საჩეჩელს.

განა, ლამბივით ჭორები

შენი ზნე, შენი საქმეა,

ამოიქნიე ტორები,

გმირთა სამჭედლოც აქვეა.

ლომივით ყალყზე შედექი,

დარად გვიქციე ავდარი,

დალოცე გმირი შემდეგი, -

არაგველების სადარი.

მაია დიაკონიძე

18.04.2024 წელი

ყველა რეაქცია:

21Lali Gachava, Sofio Chelidze და 19 სხვა პიროვნება

 შენ დარდის კონად გადამაქციე, 

ჩემო სამშობლოვ,

თუ მოვერევით, მხოლოდ ერთად,  

ამ ჭირს და ამ დარდს!

რომ ვარ ქართველი!

რომ ვარ ქართველი!

რომ ვარ ქართველი,

ჩემი ენა არის ქართული,

სხეული - ვაზი,

სისხლძარღვებად გადახლართული,

ვიზრდები ცამდე,

ქარვისფერი მტევნით ვივსები,

ვმაჭრდები, ვმღერი, ლურჯ

ცას სწვდება შხეფი - ისრები,

გავა ხანი და ძირძველ

ღვინოდ გადავიქცევი.

სიყვარულისთვის ღმერთმა მომცა

ღონე და ძალა,

რომ აგიტანო მზესთან ახლოს,

ღრუბლებზე მაღლა.

არ მიღალატო ოღონდ სისხლო,

ჯიშო, ჯილაგო,

რომ თეთრ ღრუბლებში

არწივივით შევკრა ირაო.

რომ ვარ ქართველი,

ჩემი ენა არის ქართული,

სხეული - ვაზი,

სისხლძარღვებად

გადახლართული,

იმიტომ ვდგავარ ზეცისაკენ

წელამართული.

მაია დიაკონიძე

18.04.2024 წელი

ყველა რეაქცია:

52Sofio Chelidze, თამარი ოღლიშვილი-ბიძინაშვილი და 50 სხვა პიროვნება