ერთსტროფიანი

ლანდი ლანდს რომ არა ჰგავს და ,

მირაჟია თვალის,

ზოგი მიწას ვერ სცილდება,

ზოგი ცაში დადის,

მე ცაში და შენ მიწაზე,

გატყუებდა თვალი.

სატრფიალო, "მე ავად ვარ შენით, შენ - კი ჩემით" (შეასრულა მაია სიჭინავამ)

 "მე ავად ვარ შენით, შენ კი - ჩემით",

ვერ მოგვესწრო კარგი ამინდები,

წვიმს უზომოდ, წვიმს, წვიმს გატაცებით,

შენ ნისლებში მირაჟივით ქრები,

ვინა თქვა, რომ გული არ ბერდება,

ვინა თქვა, რომ გეყვარება მუდამ?

წუთების და საათების სრბოლამ

ეს გრძნობებიც თითქოს გაახუნა.

მაგრამ მაინც რჩება მოგონება,

დაუვიწყარ ღამეთა და დღეთა,

ავად ვიყავ მე შენით, შენ - ჩემით,

კვლავაც მნატრობ, ისევ ძველებურად.

 "მე ავად ვარ შენით, შენ კი - ჩემით",

ვერ მოგვესწრო კარგი ამინდები,

წვიმს უზომოდ, წვიმს, წვიმს გატაცებით,

შენ ნისლებში მირაჟივით კრთები.

სადაც ვიყავით ერთად (სიმღერა, შეასრულა ნატალია ჭელიძემ)

 ლალი იყო თუ ზეცა,

პასუხს არ მცემდა არვინ,

მხოლოდ ზღვის ტალღა მცემდა

და მიმატებდა მანძილს,

რომ ვყოფილიყავ შენთან,

შენთან დღეცა და ღამეც,

ალუბლის ზეცა  წერდა

ზღვის საფირონზე რკალებს,

ქარი არხევდა ალვებს,

ფიქრის ღრუბელში მხვევდა,

სადაც ვიყავით ერთად,

ლილის ზღვა,  მე და შენ და...

,

სატრფიალოები სხვადასხვა ავტორების, ირინა ხურციძე, ფიქრია ჩხიტუნიძე, ლალი ჩხეიძე, ცაგო აბაშმაძე

ირინა ხურციძე: 

სიზმრის ბილიკზე თუ არ შემომხვდი,

შენს უხილველად ალბათ მოვკვდები,

გავეპარები დედას სახლიდან

და ცის ტატნობზე დაგელოდები.

მაია დიაკონიძე:

მეც მოვალ, მოვალ, სულის სინათლევ, 

ცაზე ვარსკვლავად დავეკიდები, 

რომ გაგინათო ის დაღამება, 

მაღლა დავკიდო მეხამრიდები..

ქალვაჟის შაირობა ავტ. ირინა ხურციძე

ქალ_ ვაჟის გაშაირება

ვაჟი_

მარწყვისფერი ტუჩები გაქვს მშვენიერო,

ამიმღერე გული ასე მჩქეფარედ,

რომ გიცქერი უსაშველოდ ვბედნიერობ,

ნიავსაც კი არ მოვუშვებ შენამდე...

ქალი ხარ თუ ქარაშოტი ვერ გავიგე,

ჩამიქროლე გული ამიფრიალე,

ამ ჩემს გრძნობებს ფიანდაზად ფეხქვეშ გიგებ,

არ დამზოგო, მკერდზე გადამიარე...

უშენობით მთვრალი დავეხეტები და

ვერ ვიშუშებ ამ სულში ნაიარევს,

მოდი, მოდი რადგან გული არ ბერდება,

ვიდრე გრძნობის ზედიზედ ვცლი ფიალებს,

ერთად ყოფნით დრო წამებში შეჩერდება,

უშენობა ფიქრებს გამიტიალებს...

ქალი_

რა ვქნა ვეჟო, ჩემი გული სხვას ეკუთვნის,

ნუ ამყარებ უსაფუძვლო იმედებს,

მოვა ვინმე უსათუოდ შეგიყვარებს,

ის ვინც შენთვის გულსაც გამოიმეტებს...

მადლობა რომ კომპლიმენტი არ იშურვე,

თანაგრძნობას ჩემგან სხვას ნუ მოელი,

რას ფიქრობდი, გრძნობები რომ ჩამოწურე,

სხვის ქალაში საკუთარს რას ჰპოვებდი.

არსად გაგიშვებ

წრფელ გრძნობით ვაჟღერებ ვნების კლავიშებს,

შემომხვდი და მერე არსად გაგიშვებ,

მომენდე, გაგითბობ ბაგეს კოცნებით,

ცის ლაჟვარდს დავლაშქრავთ ერთად ოცნებით,

სათუმლად დაგიფენ ღრუბლის ბალიშებს,

და გეტყვი ჩურჩულით:_ არსად გაგიშვებ...

დამდაგე ზღაპრული, ვნების ალმურით,

დე იყოს ეს გული შენი სადგური...

მე შენი თვალების ეშხი მაგიჟებს,

მომენდე ბოლომდე, არსად გაგიშვებ....

ამ გულში შენ ჰპოვე მყუდრო ადგილი,

ვერაფერს დაგვაკლებს დრო და მანძილი...

მივდივარ, ვითვლი შენამდე ნაბიჟებს

და მერე იცოდე, არსად გაგიშვებ....

ირინა ხურციძე

ფიქრია ჩხიტუნიძე:

მოდი,მთვარე,დავიწეროთ ჯვარი,

სიზმრის ტაძარს მოვაწეროთ ხელი,

შემომწირე სხივნათელი მზერა

და ღვთიური სიამაყე შენი...

ვარსკვლავები გვიმღერებენ მაყრულს,

ნისლის ეტლით გავფრინდებით როცა-

და ოცნებით გალაღებულ წყვილებს

ბნელი ღამე წაგვიკითხავს ლოცვას!

შემომწირე სიყვარულის ნიჭი,

გულზვიადი მარტოობა შენი-

თუმდაც წამით დამავიწყე თავი,

ნაცვლად სული მიიბარე ჩემი...

(სტუდენტობისდროინდელია

ცაგო აბაშმაძე:

მე შენი სულის უნაზეს სიმებს,

შევუწყობ ჰანგებს და ავკვნესდები...

და ღამე წმინდა იქნება ისევ..

შენი ხატის წინ როცა დავდნები.....

ლალი ჩხეიძე:

თეთრი ღამეები შემაყვარე, გჯეროდეს, სულ ერთად ვიქნებით...

თრთოლვით, სინაზით შეგციცინებ, სურვილით შენს ტუჩებს ვეხები...

შენს სურნელს ჩავისუნთქავ, მეღიმება...

ვგრძნობ, შენი სულის შეხებას.

როცა ბაგეს ვნებით ეწაფები, ვიბნევი, ბავშვივით ვიბნევი...

სახეს ალმური რომ მოედება,

თვალებს გარიდებ და შენს მკერდზე თავშესაფარს ვეძებ...

გემალები...

ჩემი საქციელი გახალისებს, ღიმილით თვალებს მიკოცნი...

ლალი ჩხეიძე

ერთსტროფიანები

 ვერ დავთვალე ცაზე ნაზი ვარსკვლავები,

როგორც ზღვაში კენჭები და ქვიშა,

ერთი რომ ხარ, ჩემთვისაც არ მემეტები,

მზე ხარ, მზე და ყველასთვის ბრწყინავ!

რომ მიყვარხარ, ჩემო ძმავ და მეგობარო,

დააფასე სიყვარული წმინდა,

დრო მოვა და სიკვდილი რომ გვეახლება,

მეგობრობა გაგვეგება ხიდად.

არ მინდოდა მევლო გზაზე ბოროტების,

არ მინდოდა თავზე მედო ცოდვა, 

მიტომ ღამეს სინანულში ვატარებდი,

ღმერთო, ხელი მომიმართე, ჰოდა.

ყვავილს რომ ერთი მოგლიჯო ტოტი, 

ნუ იამაყებ, ნუ იღებ ცოდვას,

ლომს დაუნაყე ძლიერი ტორი,

მაშინ ხარ დიდთა' ტოლი და სწორი.

როგორც რომ მითხრეს, 

აუწყვეო ცხოვრებას ფეხი,

მაგრამ ცხოვრებამ 

გამასწრო ფეხად.

სასტიკია ეს ცხოვრება, უნდო,

ბევრს სწორ გზაზე დაუცურდა ფეხი,

სხვის წილს ვინაც იპარავს და ქურდობს,

რომ არ ელის, დაატყდება მეხი.

სიმღერა

 შენ თუ მოხვალ და წამიყვან,

ყველაფერს დავიწყებთ თავიდან,

მზესთამ სიმღერებს ავიტანთ,

ცხოვრების ლელოსაც გავიტანთ.

შენ თუ მოხვალ და წამიყვან,

დავიდებთ ბინას აპრილთან, 

აყვავდებიან ნუშები,

აენთებიან შუქები,

სიყვარულს გამოგძახებენ

მოლაღურები, შურთხები,

შენ თუ მოხვალ და წამიყვან, 

ყველაფერს დავიწყებთ თავიდან

შაირობა; მე, თინიკო ჭეჟია, ირინა ხურციძე

ნუღარ მეტყვი "მიყვარხარო",

სიტყვებს ძალა არა აქვს,

საქმიანი კაცი ჩანხარ, -

სუფრაზე ხარ თამადა,

დამიმტკიცე სიყვარული:

შემიკაზმე რაშები,

ცაში დროშა გამოკიდე,

ძირს დაფინე ვარდები...

მხოლოდ მაშინ შემოგხედავ,

მაშინ შემიყვარდები! 

თინიკო ჭეჟია:

რა დროშები, რა ვარდები? 

მეტი არ აქვთ დარდები, 

შენ თუ მწვადზე დაპატიჟებ 

მაშინ შეუყვარდები

ირინა ხურციძე:

თეთრ რაშზე ამხედრებული

ხელში წითელ ვარდებით,

ის ჭაბუკი სად წავიდა,

სიზმრად მონალანდები...

--ის არასდროს მიგატოვებს,

ვისაც შეუყვარდები

იქნებ, ერთ დროს ვუყვარდი,

იქნებ, ახლაც ვუყვარცარ,

მაგრამ იმათ მაგივრად

ვეხუტები მუთაქას,

მგონი,მარტოობისთვის

გამწირა მე უფალმა.

მაია დიაკონიძე:

ქალები კაცებს ვუჩივით, 

კაცები კიდევ - ქალებს, 

ვინ - მტყუანი, ვინ - მართალი, 

ირჩევა მერე ღამე.

ირინა ხურციძე:

აღარც რაში ჩანს და აღარც პრინცი,

ჯაგლაგს აჭენებს ყველა უვიცი,

სიყვარულს ფასი როდის ექნება,

მაინტერესებს ვინმემ თუ იცის.

მაია დიაკონიძე:

ჯაგლაგით რომ მოდიოდნენ,

გოგონია, რაღას ვჩივი,'

"მერსედესით" მოვფრინავო,

აღმოჩნდება ბოლოს ტყუილი.

ლია შენგელიძე:

ფიანდაზად თუ ყვავილებს გამიფენ,

ბაღს დამირგე თუკი

თეთრი ვარდები,

გეფიცები , გულის ნადებს გაგიგებ,

უპირობოდ მაშინ

შემიყვარდები!