ნუ დააბრალებ...(ერთსტროფიანი)

ნუ დააბრალებ სუსხს და ყინვას
გულგრილობას, ან თუნდაც სეტყვას,
შენს გულში თვითონ სუფევს სიცივე,
თბილი გულისთვის ზამთარიც თბება.

ფეიზბუქგვერდიდან, შემოდგომის გაფრენები, თინიკო ჭეჟია, გზაზე აგერ მიფარფატებს კაბა (მაია დიაკონიძე)

შემოდგომის გაფრენები😁🧡
🍂🍂🍂🍂🍂🍂
გამოვაღე ფანჯარა და🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍂
ფოთოლცვენა დამდგარა,🍂🍂🍂🍂🍂🍂🍂
გული ფოთლებს გაეკიდა🍂🍂🍂
რა გავიგო, სად გაფრინდა,😍🥰
სად დაფრინავს ,სად არა!🍂🍂🍂🍂🍂
ის თუ ასე იფარფატებს,
ვინ გამიღებს გულის კარებს,
ეგ გული ხომ ფოთლებს გაჰყვა,🍂🧡🧡🧡
თავიც მათზე ფიქრს გადაჰყვა,
უთავბოლოდ მოგზაურობს კაბა,💃💃💃👠🥿👡
ოქროს ფოთლის სიყვარული?🍁🧡
ჩემს გულსა აქვს მიქარული,🧡🤩
ვის რად უნდა შერეკილი აბა!🦋🦋🦋🐦🐦🌿☘️🍂🍁😂
““““““““თ.🍁🍂👡 ჭეჟია2019““““““““““““““““““““““““““““““

გზაზე ნაზად მოფარფატე კაბა,

მოოქროვილ ქარვის ფოთლებს გაჰყვა,

შემოდგომის ჩამოგლიჯა ქარმა,

ცეკვა-ცეკვით იმის რითმებს აჰყვა,

სად არ იყო, ხევ-ხუვებში, მთებში, 

თითქოს ლამაზს გამოესხა ფრთები, 

რომ აცივდა, შემოისხა ბეწვი,

ზამთარივით ქათათა და თეთრი.

გაზაფხულზე დაუბრუნდა პატრონს, 

იასამნის სურნელი ვერ დათმო,

- ჭეჟიასთან ვიქნებიო მარტო,

- ქარმაც თინას სკამ-ლოგინზე დადო.
მაია დიაკონიძე

რატომ გიყვარდი? (ერთსტროფიანი)

რატომ გიყვარდი, თუ არ ვიყავი,
შენი ღირსი და შენი საფერო?
ახლა რომ მახლი  ყველაფერს პირში,
ეგ ყველაფერი ადრე გაგეგო!

და ასე ვიცი, და ასე მწამდა! (ერთსტროფიანი)

და ასე ვიცი, და ასე მწამდა,
ანგელოზები დაფრენენ მაღლა,
დღეს დედამიწას ფენა აქვს ჭვარტლის
და ვეღარ მხედავ მე იმათ სახეს.

«Легкомыслие!, – Милый грех…» Марина Цветаева, "თავქარიანობა! - უნებური ცოდვა...", მარინა ცვეტაევა, თარგმანი მაია დიაკონიძის

«Легкомыслие! – Милый грех…», Марина Цветаева

Легкомыслие! – Милый грех,
Милый спутник и враг мой милый!
Ты в глаза мои вбрызнул смех,
Ты мазурку мне вбрызнул в жилы.
Научил не хранить кольца, –
С кем бы жизнь меня ни венчала!
Начинать наугад с конца,
И кончать еще до начала.
Быть, как стебель, и быть, как сталь, 
В жизни, где мы так мало можем…
– Шоколадом лечить печаль
И смеяться в лицо прохожим!

თავქარიანობა! - უნებური ცოდვა...", მარინა ცვეტაევა, «Легкомыслие!, – Милый грех…»  Марина Цветаева, თარგმანი მაია დიაკონიძის

თავქარიანობავ, უვნებელო ცოდვავ,
თანამგზავრო წრფელო, საყვარელო მტერო,
შენ თვალებში ნათელს მომაშხეფებ სიცილს,
ცეკვასა და თამაშს ჩამიწურავ სისხლში.
შენ მასწავლე, აღარ გავუფრთხილდე ბეჭდებს,
ვისთან აღარ  იყო, რომ ვიდგავდი გვირგვინს!
დაწყებულზე არც კი, ვამთავრებდი საქმეს
და ბოლოდან ზოგჯერ ვუძებნიდი თავმდებს!
ხან ვიყავი ყლორტი, ხან ფოლადი მყარი,
ცხოვრებაში, ვიცით, მცირე შეგვიძლია, -
ნაღველს მოერიო ზოგჯერ შოკოლადით
და გამვლელებს გზაზე პირში გაუცინო.

გამაგრდი, გულო! (ერთსტროფიანი)

არც ერთი ნერვი არ დამრჩა მთელი,
გამაგრდი, გულო, ნუღარა მყვედრი,
რომ ამ ქვეყნიდან წასვლა მსურს ნებით.

არ არის დრო ჯერ გარდაცვალების (ერთსტროფიანი)

არ არის დრო ჯერ გარდაცვალების,
არ მინდა დამრჩეს ქვეყნის ვალები,
როცა შევხედავ ქვეყანას მთლიანს,
დამასაფლავეთ თვალებით ღია.