შემოუღებს სიო სარკმელს

საროსტანას, სოსნის სადარს,
შემოუღებს სიო სარკმელს,
ჩასჩურჩულებს თავის სათქმელს,
შემოახვევს კოცნის სარტყელს.

ალექსანდრე! (საბავშვო)

ალექსანდრე, შენი ცხენით,
ნეტავ, საით მერეკები,
ბუცეფალი შენი არის,
შეგიმოკლებს დროს და მანძილს.
მე კი მიყვარს ჩემი შინდა,
მთიდან მთაზე გადაფრინდა,
ციდან უცქერს კავკასიონს,
ლიახვსა და ამაყ რიონს.
მე არ მინდა შენი ცხენი,
მიყვარს მხოლოდ შინდა ჩემი,
დაიძვრება მის ქვეშ მთები,
რომ მზე იჯდეს ტახტზე ლხენით.

უცნაური სიკვდილი (ძაღლის ერთგულება)

მიმოფანტულა თეთრი თოვლი თეთრ ყვავილებად,
აშოლტილ ნაძვებს დაუხრიათ სიმძიმით თავი,
მოზღვავებულსა სილამაზეს ვეღარ გაუძლეს,
წელში გახრილან ახალგაზრდა იფანი, ალვი.
სიფრთხილით მიდის ცუგა თოვლში, ჰაერის ყნოსვით,
კვალს ეძებს კაცის, არ დაბრუნდა პატრონი სახლში,
ღობესთან ახლოს მან იპოვა პატარა ბორცვი,
გულზე დარდები შემოაწვა პატრონის მორჩილს,
თხარა და თხარა, თეთრი თოვლი გადიქცა მიწად,
მოხუცს თვალებში ჩასდგომოდა სიცივე, ყინვა,
დიდხანს ულოკა ცივი ხელი გაყინულს ძაღლმა,
ყვავმა ყრანტალით უსამძიმრა, ყმუილით აჰყვა.

დუმდა პორტიე

დუმდა პორტიე,
სოხუმის პორტში,
სიცოცხლე კაცის
არ ღირდა გროშიც,
მხოლოდ გაზრდილებს
ძუძუთი ერთით
გულს უმსჭვალავდა
ნაბოლქვი დენთის,
მათი ესმოდა
ზღვასა და მიწას,
ღალატი სულის
კიდეებს ღრღნიდა,
ნაშენი გული
ქვითა და კირით,
არ დამარცხდება
ტყვიით და რკინით...
დუმდა პორტიე,
სოხუმის პორტში
კაცის სიცოცხლე
არ ღირდა გროშიც,
მხოლოდ გაზრდილებს
ძუძუთი ერთით
გულს უმსჭვალავდა
ტკივილი ერთი
და მათთან დარჩა
მხოლოდღა ღმერთი.

დაიკარგა ქონება (სახუმარო)

დაიკარგა ქონება,
უკან არვინ მისდია,
ცხვარს ასუქებს მინდვრებში
ქერიმი და მიტია,
თუმც ფულს გვიხდის მაიკლი,
ხეებს ვგავართ გაღლეტილს,
ფოთლებიც კი სხვისია,
ჩვენ ვასრულებთ მისიას!
ვგონებ, იყო ქართველი,
ეს ერთგვარი ხუნდია,
ღალა უნდა ვუხადოთ
ქერიმსა და მიტიას.
იყიდება მთა-ბარი,
ორაგული, სათალი,
ხალხს წაართვეს ქონება,
დაგვრჩა ჩვენ მოგონება.
საარსებოს გარეშე
არის კაცი მართალი,
"ფირმის" გზაზე დამდგარებს
ფეხად მისდევს ხანძარი.
საზიანოდ ჩვენდა და
უცხოელთა სალხინოდ
არ გვაკლია ბორდელი,
სასტუმრო და კაზინო.
სხვა პრობლემაც არა გვაქვს,
დაგვრჩა მარიხუანა,
ხალხი მშიერ-ტიტველი
თვალს ვერა სწყვეტს ხუანას.
ერი დაბრუებული
შეასრულებს ილეთებს,
სხვა იჯდება ლოჟაში,
ჩვენ გავყიდით ბილეთებს..

გამომიწოდე შენი ხელები

მეშორიშორა ჩვენი გზა-შარა,
ვერ ჩავეტიეთ ერთად ყალიბში,
შენ შენს ბილიკებს დაადექ წყნარად,
მე მსხვერპლშეწირვის გავხდი ტარიგი.
უნუგეშობის ვინამე ცრემლით,
შენ რაღა ჰქენი, ვეღარ გავიგე,
ბევრი ყვავილი მეყარა ფერხთით,
თითქოს კვლავ ვხედავ იმ თეთრ ნაპირებს.
თოვლი შემოდის სულში და მზარავს,
ნუთუ დაგსუსხა ჟამთა სიგრილემ,
ვგონებ, ვეღარ კრეფ მოწეულ ყანას,
ვეღარც გულს უხსნი ლამაზ გვირილებს.
გამომიწოდე შენი ხელები,
სადაც ხარ, იქაც მოგეფერები,
ტაჯმაჰალს ცაში აგიგებ კვალად,
გამოვთხოვ შენს თავს ეშმაკს ვედრებით.
სიყვარულს, ვიცი, არა აქვს ბოლო,
არც დასაწყისი არის საჭირო,
სიმღერას გვეტყვის ანგელოზთ ქორო,
დაუსრულებელს და უნაპიროს...
ბალღამი, შხამი შეგვისვამს ბევრი,
დრო დადგა ახლა, მივირთვათ ყანდი,
გამომიწოდე შენი ხელები,
ჩამოვიშორო გულიდან დარდი..

ჩემი ლანდია მელანი ბლანტი

ჩემი ლანდია მელანი ბლანტი,
დიდხანს ვუცქერდი სამელნეს ახდილს,
მეგონა წავდგი ორიოდ ბიჯი,
ვუსმენდი მხოლოდ  "აბბას" და "ბიჯიზს",
ახლა მივიწევ უკან და უკან,
დავმსგავსებივარ აბოლილ ვულკანს,
ჩემი ლანდია მელანი ბლანტი...
წინ მელოდება სიცხე და ხვატი.