ცირკი

ზოგს უხარია ყურება ცირკის,
სუნს რომ იკრავენ ტურები სისხლის,
მგლების ბრძოლა და მამაცის ფიქრი,
მათთვის მომგვრელი იქნება ღიმის.

ვერავინ ხედავს დარდსა და ტკივილს,
მაგრამ შეცდომებს ამჩნევენ უცებ,
და როგორც ქორი აცხრება წიწილს,
ბუმბული შენი აცვივა ყორეს.

შენი სურნელი

შენი სურნელი ავკრიფე ბანიდან,
და შევინახე როგორც საუნჯე,
ჩემი სხეული არის განჯინა,
თვალი გამოყვა ზღაპრულ ფასკუნჯებს.
შენი სურნელი გაქრა ხელიდან,

თმიდან, კანიდან ჩამოირეცხა,

არომატი მდევს ახლა ცაცხვების,

რომ გამიქარვოს ჩუმი დარდები.

მინდა ტკივილი დაგავიწყო

მინდა, ტკივილი დაგავიწყო,

მინდა, მიყვარდე,

როგორც, ქარს ნუში,

რომ ეხვევა, ტუჩებს უკოცნის,

როგორც, პეპელა,

ყვავილების სიტკბოს დარაჯობს,

მეც, დაჩოქილი,

ცასთან ერთად,

შენთვის ვილოცებ!

გაციება

დატეხილი ვარ ნაწილებად,
აღარ მიხარია გაღვიძება,
შემომიტიეს ბაცილებმა,
უნდა მივცე მათ აცილება.

სიტყვა

თუკი შენს სიტყვას შეუძლია მაქციოს გმირად,
ნეტარებით და სიყვარულით განვლიო გზები,
ნუ დაიშურებ, ჩემო კარგო, საქებარ სიტყვას, -
სიტყვა არის და კვლავ იქნება გამხსნელი ფრთების.

გეძებ, გეძებ!

სულში ისევ ქარიშხალი დაქრის,
მეღირსება დამშვიდება ოდეს?
ჩემს ოცნებას, დაგინახო კვლავაც,
უხმო სევდა დაალეწავს ტოტებს.
კვლავ მიზიდავს უფსკრულები მთების,
თითქოს ჩემს გულს დაკარგვია ალღო,
გეძებ, გეძებ, სიყვარულის მეფეს,
შენ კი ცაში ანგელოზებს ართობ.

აპათია

დილიდან მოჟამული ამინდია,
განწყობაც მინორული. აპათია
სულში ქვებს მილაგებს, კარატიანს,
ზეცამ ღალატი ვერ აპატია, - 
მიწას,ცრემლი დასდის ღალატიანს.