უფალო!
გამოუჩნდება პატრონი
ქვასაც მდინარის ფსკერზე,
ვით შემოვძახო: ,,ვაჰ, დრონი".
უკვდავების წყალს ვეძებ.
ყაყაჩოს ეტრფის ბალახი,
შემოუწვება გვერდზე,
როცა ცა ჭექას დაახლის,
იმ ცეცხლს მიიღებს მკერდზე.
ტყე იცავს თავის შვილებსა,
როს დაეძებენ მშველელს,
ნუ დამთმობ სულით შიშველსა,
გთხოვ, ხელი შემაშველე!
მაია დიაკონიძე
4.05.2025 წელი
No comments:
Post a Comment