სიყვარულისთვის დავიბადეთ,
მაგრამ რად გინდა,სიძულვილსა და ავის ქმნაში
ვატარებთ დღეებს.
ნეტავ ვიწყებდე ამ ცხოვრებას
ისევ თავიდან,
ჩემი ბავშვობის დიდი სახლი
კვლავ თვალწინ მედგეს.
პაპა ვაზის ძირს ჩასცქეროდეს,
ვით ციდან მშველელს,
ბებია ჩირის დიდ-დიდ ასხმებს
ჰკიდებდეს ძელზე,
მზე, ალიონზე ამოსული,
გორაკზე შედგეს
და ღვთივკურთევად მოევლინოს
სიმართლის მძებნელთ.
No comments:
Post a Comment