ხელმოკლე იყო ჩემი ბედი, როგორაც ვატყობ,
სულ ერთი კაბა მემოსა და სულ ერთი პალტო,
ვწიე ჭაპანი, დარდის გუდა ვატარე მარტომ,
ვერავინ ვნახე ჩემ გარშემო მზესავით სანდო.
No comments:
Post a Comment