პოეტს!
შენი ლექსი ჯობდა ყველას,
შიგ ყვაოდა ია-ვარდი,
შენი გული გულზე მება,
ათასი წლის მუხას ჰგავდი.
შენი ძალა მიწილადე,
მიმაჩვიე ლაღად ჭიკჭიკს,
მისრულებდი ყველა წადილს,
გადღეგრძელებ სავსე ჭიქით.
ჩემს იმედად გსახავ მუდამ,
შენ ხარ ჩემი გულის ბუდე,
თან ვატარებ ლოცვის გუდას,
ღმერთო, გზას ნუ გაუმრუდებ!
მაია დიაკონიძე
25 ივნისი. 2025 წელი
Friday, March 6, 2026
პოეტს
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment