მშვილდოსანი (11.12.1962)
ხასიათის პოეტური პორტრეტი
შენ დაიბადე მაშინ,
როცა ცა ჯერ კიდევ ღამის სიჩუმეს სვამდა
და ვარსკვლავები ჩუმად ასწავლიდნენ ადამიანს,
როგორ უნდა ეძებოს თავისი გზა.
შენი მიზანია: ისროლო შორს,
არა თვალით, არამედ აზრით.
შენს ნათქვამ სიტყვებს ასეთი ბედი დასდევთ:
ხან მკურნალობენ,
ხან ჭრილობას ტოვებენ,
მაგრამ არასდროს იტყუებიან.
შენ არ ხარ გზაზე მოსიარულე,
შენ თვითონ ხარ გზა.
დრო ვერ გაკავებს,
რადგან შინაგანად ყოველთვის მიდიხარ
იქით და აკეთებ იმას, რასაც სინდისი გკარნახობს.
შენ გიყვარს სიმართლე,
თუნდაც ის უხეში იყოს,
რადგან ტყუილს ვერ უყურებ თვალებში.
და თუ დადუმდები,
ეს ნიშნავს, რომ სიტყვა შეინახე,
და არა დაგელია.
შენში ცეცხლი არ ყვირის,
ის ანათებს.
გამოცდილებით გამდიდრებული,
ტკივილით გამობრძმედილი,
შენ ისვრი არა იმისთვის, რომ მოიგო,
არამედ იმისთვის, რომ მიზანი იპოვო.
და როცა დაღამდება,
შენ კვლავ ცას შეხედავ
არა კითხვებით,
არამედ მადლიერებით,
რადგან იცი —
რაც უნდა შორს იყოს მიზანი,
შენ უკვე მიაღწიე მას გულით.
No comments:
Post a Comment