სიყვარულგანამსჭვალები
შევტრფოდი ამირსპასალარს,
ძეს ინდოეთის მეფეთა,
ვერ დამიფარა ამალამ,
ვერცა სიფხიზლემ სეფეთა,
იმასთან ყოფნის სურვილი
გულს ისარივით მეკვეთა,
ვერ დავიამე წყურვილი,
მკლავზე ყაბაჩა მეკეთა.
ქაჯეთს შემასვეს სამსალა,
მადინეს ცრემლის ღვარები,
ჩემმა სისხლ-ხორცმა გამთვალა,
დამკიდა გლოვის ზარები.
უნდა წავეღე თავსხმას და...
ჩემს მზეს განა ეს ენება,
გამომიხსნა და ცად დამსვა,
ვარდმა დაიწყო თენება.
მზე-ლომი ისე ბრდღვიალებს,
ვეფხვის მეცა მაქვს ბრჭყალები,
არ ვემდურები ტიალ ბედს,
სიყვარულგანამსჭვალები.
მაია დიაკონიძე
2.03.2026 წელი
No comments:
Post a Comment