ქარი მეტ-მეტობს წამში
ვიღაცას იქნებ მოვწონვარ,
ვიღაცას იქნებ არც კი,
ჩემს სიტყვას ვისთვის წონა აქვს,
ვისთვის მძიმე ვარ ბარგი.
აშლილა მთაში ნისლები,
ჩემთან ხმაური მოაქვთ,
სისხლისგან ისე ვიცლები,
თითქოს ვებრძოდი ქოფაკს.
შემიღებია ცა წითლად,
ქარი მეტ-მეტობს წამში,
სიცოცხლე შემიწირია,
პირველი არ ვარ გვარში.
მთა და მინდორი ნახატი,
შემეგებება კვლავაც,
პეპელასავით ფარფატით,
ვიფრენ სიცოცხლის კვალად.
მაია დიაკონიძე
31.03.2026 წელი
No comments:
Post a Comment