პიკასოს თურმე შეეჯიბრა მოდილიანი

მე სიახლე მაქვს, თითქოს, თქვენთვის, ძველი სიახლე,
პიკასოს ერთ დღეს შეეჯიბრა მოდილიანი,
ტორეადორმა გაუყარა ხარს თვალი თვალში
სცნო გენიოსი და პიკასომ შემოჰკრა ტაში,
ფიროსმანი მან დაგვიხატა ფუნჯებით ხელში,
არ ატყუებდა მას ხელოვნის ალღო და გეში,
მას ჭეშმარიტი ესპანელის უდუღდა სისხლი,
ფლამენგოს რიტმში გაახვია მსოფლიო  ნიჭით.

იქნებ არც იყავი...

იქნებ არც იყავი... ტყუილად მიყვარდი, 
მირაჟში ცხოვრება მარგუნა სამყარომ,
არაფერს არ ვნანობ, მინდა რომ მიყვარდე,
ოღონდ ის მითხარი, ამქვეყნად სად გნახო?!

Однажды

Однажды, я опять вернулась,
Но вслед за мной пришла гроза,
Не успел ты оглянутся,
Алмаз блестнул в моих глазах.
В душе исчезли все сонения,
Огонь любьви давно погас,
И тянется в дали дорога,
Закати солнца не для нас.

სიმფონია ( საბავშვო)

ჭუჭულების დევნაში დაიღალა ბებია,

ახლა ხბორებს გამოუდგა, დადგა მათი ჯერია,

ხან ზმუილი, ხან კაკანი, აუკლიათ ეზო-კარი,

მურიკელამ თავის ყეფით სიმფონიას მისცა ბანი.

ბოლო აკორდებით

ქარმა სიცივისთვის ისევ გამიმეტა,

შარფი ვეღარ ფარავს სახის ყვირიმალებს,

ვდგავარ ამინდივით სულ მთლად გაცრეცილი,

გრძნობებალეწილი, შენ კი იგვიანებ...

ნაძვმა დამაბერტყა თოვლის ერთი გუნდა,

თეთრი ფანტელები თრთიან გაოცებით,

ვდგავარ ხიდის თავში გრძნობებდალეწილი,

ყინულს ვეჯახები ბოლო აკორდებით. 

უშენოდ ყოფნა

შემოვაცალე ბროწეულს ქერქი,
ძოწიფერ მარცვლებს გავუგე გემო...
ჩემმა ცხოვრებამ დაკარგა ფერი, -
უშენოდ ყოფნა სასჯელად მერგო.

დრომ დამაფერთხა თავისი კალთა

დრომ დამაფერთხა თავისი კალთა,

ქარვისფერი ვარ და არა ლალის,

თვალებში მაწევს მწუხრი სიშორის,

ძარღვებში სისხლი გაცივდეს ლამის.

ვიღაც კოსმოსში მიფრინავს ახლა,

უნდა დალაშქროს ცხოვრება ხვალის...

ძვლებში დამტვრეულ ჩონჩხებს მაგონებს,

ვერხვის ტოტები ნათელში მთვარის...

თარეში გააქვთ ნაღვინარ ქვევრებს,

თასით დავცალეთ დიდება ერის...

შეემატება ლეკვებს ლომისას 

ღამისმთეველი, რჩეული ღმერთის?!