სამშობლოს!
არც ცოტნე ვარ, არც ქაქუცა
და არც ქეთევანი,
ფერფლად ვიქეც მე მას უკან,
რაც დავტოვე ვანი.
სხვის მიწაზე ჩამოვდნი და
გადავიქეც სანთლად,
მზე აქ ვეღარ ამოვიდა,
ან სხივები ამცდა.
განსაცდელსაც გავუძლებდი,
ქარს და გრიგალს ცხრაპირს,
შვილი შენი გაუძღები
თუ ვნახავდი ნაპირს.
თუ კი ჩემი სულის სითბო
გაალღობდა თოვლსაც,
ჩემს დანახვას თუ კი ითხოვ,
უსათუოდ მოვალ.
მაია დიაკონიე
14.10.2026 წელი
No comments:
Post a Comment