ბრაზი

 ბრაზი

ხანდახან რომ გავბრაზდები,

ვფიქრობ, ბრაზი რა სენია,

შაურები, აბაზები,

კაპიკებიც ესენია.

ხან წვიმად და სეტყვად მოდის,

ელვა-ჭექის კვესებია,

ვეუბნები, ჰანგად მოდი,

რაც არ ამიკვნესებია.

მაია დიაკონიძე

17.09.2025 წელი

საბავშვო, მარტის თქმული ლექს-გამოცანა

მარტის თქმული ლექს - გამოცანა

 

მზეს გიგზავნით ყოველ დილას,

ავაყვავე ბილილები,

ზამბახები, ლურჯი ია.

თქვენც მაჩუქეთ ღიმილები.

 

გაბრაზებაც ვიცი ზოგჯერ,

სეტყვა, როგორც კენჭი ცვივა,

ქარი არყევს სახლის ბოძებს,

აყვირდებით მერე ,,გვცივა".

 

ისევ გიჯობთ, მომეფეროთ,

შემოჰკარით ყველამ ტაში,

ვინა გჩუქნით ბევრ ყვავილებს

 გაზაფხულზე?! გიჟი მარტი.

მინიმა

 დავიბადე და შენ ჩემში დაივანე,

არ მწყინდება შენთვის ლმობა-ლოცვა,

სულ ვუცქირო შენს ცა-ფირუზს, ველებს-მწვანეს,

ნაზი სიო დაჰფარფატებს როცა.

მინიმა

სულის მეტამორფოზა შეაჩერეს ქარებმა,

წინ შემომხვდა ვარდების მეფური  ბრწყინვალება,

მას შევძახე, შენა ხარ სატივე და სავარდე,

მაგ შენი სილამაზის საიდუმლო გამანდე.

მაია დიაკონიძე

10.04.2025 წელი

მინიმები

 წვიმს და ჩემს გულში ჟონავს სინესტე,

როგორც ცრემლები მშობლიური ცის,

დამსგავსებია ქარი მენესტრელს,

ამ მიწის დარდი მხოლოდ მან იცის..

,

მზის ამოსვლას ყოველთვის აქვს აზრი,

იმედს ციდან მამა ღმერთი გვაძლევს,

ნუ გახდები მეწვრილმანე ბაზრის,

თორემ მტერი იზეიმებს ნაძლევს. 

რომ არ გავხდე...

რა ღრმა არის ეგ სილურჯე თვალთა

მიზიდავს და ცის მორევში მითრევს,

რომ არ გავხდე მსხვერპლი უტეხ ქართა,

მთვარე ღამეს ცისკიდურზე მითევს.

გყვარებოდი სულ ცოტა, ეს მსურდა,

შენთან ყოფნა ლამაზ სიზმარს ჰგავდა,

სამყარომ თუ დამიბრუნა ხურდა,

ვამპირივით ჩემს სისხლს ბნელი სვამდა.

მატყდებოდა ხერხემალზე მალა,

საფეთქლებში ფეთქდა ვერცხლიწყალი,

გასაფრენად აღარ მყოფნის ძალა,

და ყორანიც მესტუმრება მალი.

.,

მინიმები

 ,,კუნწულა" ლექსებიდან

ამოვიკვნესე ჩემი სათქმელი

და ახლა უნდა გითხრათ: ნახვამდის,

თუ სიტყვა მქონდა კიდევ ამდენი,

მიკვირს, აქამდე როგორ ვმალავდი.

------------------

წვიმს და ჩემს გულში ჟონავს სინესტე,

როგორც ცრემლები მშობლიური ცის,

დამსგავსებია ქარი მენესტრელს,

ამ მიწის დარდი მხოლოდ მან იცის..

-------------------

სამშობლოვ, შენი მომცა იერი

იორმა, თერგმა და ცხენისწყალმა,

ვიცი, არ არის რწმენა იოლი,

და მაინც ჩემი ყოველთვის გწამდა.

მაია დიაკონიძე