სიტყვა ხარ!
თუკი მდუღარე არ გადაგდის,
როცა მიყურებ,
ცეცხლი და ჩაქრა,
შენს თვალებს ვუმზერ, ვით სურაზე
მბრწყინავ ჭიქურებს
და ვარსკვლავების ცად დაკიდულ
მზეების ამქარს.
ვსასოობ იმით, რომ გიყვარვარ,
ხსოვნა გინახავს,
ამ შემოდგომის ლალ-ფოთლებად
დავფრინავთ ქარში,
ასე მგონია, დაკარგული ცაში
სიტყვა ხარ
და როცა ღმერთი მოისურვებს,
მოგისმენ მაშინ.
მაია დიაკონიძე
29.09.2023 წელი
No comments:
Post a Comment